To build a sustainable city “as a living organism: the city

In the 21st century we live in, the issue of sustainability, which humanity deals with great interest, is basically fed by the instinct of human survival. For this reason, in order for life to continue -for humans to survive- in this Earth piece, the issue of sustainability from human scale to city scale needs to be sensitively examined as "a self-sufficient life cycle that can establish mutual relations with others and feed each other". Examining the analogy between the universe we live in and an organism/living being at a much smaller scale, with the thought that structures of different scales may have similar qualities with each other, may offer creative solutions to the issue of sustainability in design and perception. The study focuses on 'the city: as a living thing' with an analogy established between human being and the city. The sample was constructed on the basis of the basic solutions established for the body to maintain its vitality. At this point, the agent systems that play a role in the continuation of the vitality in a body draw attention: such as the circulatory system, the respiratory system, etc. These systems carry out the actions in the living body in a holistic manner through a nervous system in a perfect cycle. Beyond this balance on the body scale, on a higher scale, there is a larger selfsustaining system within the framework of a mutual relationship: Nature. With the same logic, it can be argued that when moving from a living body to other scales, systems observe similar principles and establish/should establish similar life cycles. On the urban scale, the aim of establishing a fully functioning/living city like an organism can be observed in the design principles of leading cities in the ‘smart city’ theme. For example, in the Punggol region of Singapore, an urban planning that is like an organism draws attention that the green areas of the city are considered as lungs, the city's transportation routes correspond to the vessels and circulatory system, and the data collection and processing mechanisms of the city are equated with data collection and processing with the sensory organs and nervous system2 . Based on these analogies, a sustainable/living city can be built with a holistic design approach in which all its components are pre-planned and integrated with each other, with a holistic/synchronized urban construction theme like a living body. Just as a living thing establishes and nurtures its life cycle, the life of a city can be sustained with similar principles. In the title of 'as a living organism: the city', a living city can be established or a city can be kept alive.

İçinde bulunduğumuz 21 yüzyılda insanlığın yoğun ilgiyle ele aldığı sürdürülebilirlik konusu, temelde insanın hayatta kalma içgüdüsünden beslenmektedir. Bu nedenle, bu dünya parçasında yaşamın devam edebilmesi insanın hayatta kalabilmesi- için insan ölçeğinden, şehir ölçeğine dek sürdürülebilirlik meselesinin; “kendi kendine yetebilen, diğerleriyle mutual ilişkiler kurabilen, birbirlerini besleyen bir yaşam döngüsü” şeklinde hassasiyetle incelenmesi gerekmektedir. Farklı ölçeklerdeki yapıların birbirlerine benzer niteliklere sahip olabileceği düşüncesiyle1, yaşadığımız evren ile çok daha küçük bir ölçek olan bir organizma/ canlı arasındaki analojiyi incelemek, sürdürülebilirlik konusuna tasarımda ve algıda yaratıcı çözümlemeler sunabilir. Çalışmada, insan ve şehir arasında kurulan bir analojiyle ‘bir canlı olarak: şehir’ üzerine durulmaktadır. Örneklem, bedenin canlılığını sürdürebilmesi için kurduğu temel çözümler üzerinden kurgulanmıştır. Bu noktada, bir bedendeki canlılığının devamı için rol alan etken sistemler dikkat çekmektedir: dolaşım sistemi, solunum sistemi gibi. Bu sistemler canlı bedenindeki aksiyonları bir sinir sistemi aracılığıyla bütüncül bir şekilde, kusursuz bir döngü içinde yürütmektedir. Beden ölçeğindeki bu dengenin ötesinde, bir üst ölçekte ise; yine mutual bir ilişki çerçevesinde kendi kendini sürdürebilen daha büyük bir sistem yer almaktadır: Doğa. Bu mantıkla bir canlı bedeninden diğer ölçeklere geçildiğinde sistemlerin benzer prensipler gözettiği, yine benzer yaşam döngüleri kurduğu/ kurması gerektiği düşüncesi üzerine durulabilir. Kent ölçeğinde ise, akıllı kent temasında öncü şehirlerin tasarım prensiplerinde, bir organizma gibi tam işleyen/ yaşayan kent gayesi gözlemlenebilir. Örneğin Singapore, Punggol bölgesinde, kentin yeşil alanlarının akciğerler gibi düşünüldüğü; kentin ulaşım yollarının, damarlara ve dolaşım sistemine tekabül ettiği; kentin veri toplama ve işleme mekanizmalarının, duyu organlarıyla veri toplama ve sinir sistemiyle işlenmesine eş tutulduğu organizma gibi işleyen bir kent planlaması dikkat çekmektedir2. Bu analojilerden yola çıkarak sürdürülebilir/ yaşayan bir kent, bir canlı bedeni gibi bütüncül/ senkronize işleyen bir kent kurgusu temasıyla tüm bileşenlerinin önceden planlandığı ve birbirine entegre edilebildiği holistik bir tasarım yaklaşımıyla inşa edilebilir. Bir canlı yaşam döngüsünü nasıl kuruyor ve besliyorsa, bir kentin yaşamı da benzer prensiplerle sürdürülebilir. ‘Bir canlı olarak: şehir’ başlığında, yaşayan bir kent kurulabilir; bir kent yaşatılabilir.