15 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 10 / 15
Yayın High rise buildings in historic cities(The Association of Science, Education and Technology, 2017-04) Süyük Makaklı, Elif; Özker, SerpilHigh rise building was the most remarkable new building type to emerge in the late 19th century which has entirely changed the scale, appearance, concept and image of cities with its great visual impact. With advanced technologies the skylines of the cities dominated by high rise buildings all over the world in 20th century. In the 21st century it can be expected that more and more innovative high rise buildings will be built, utilizing the cutting-edge techniques also in historic cities with World Heritage Sites. High rise buildings’ relationship with their context is more problematic than any other structure, the subject of what they add and what they take away to the city is quite controversial. Introducing a new building in a historic city has a dramatic impact on traditional urbanistic structure. In this study high rise buildings in historic cities with World Heritage Sites, their development, and impact on the city and the urban image are examined by selected examples from different historic cities. The current approaches for designing high rise buildings in a historical setting will be also examined.Yayın Spatial analysis of traditional Ayvalık houses(Eastern Mediterranean University, 2021-04) Özker, SerpilArchitecture is a combination of economic, political, and cultural developments and as a result of this fact, it is reflective of the social life based on the specific characteristics of the period. The reflection of historical and cultural values in traditional architecture is significant in terms of obtaining historical facts. Traditional structures carry examples of architectural heritage to the future; especially socio-cultural changes have an impact on architecture. In this study, the traditional residential architecture of Ayvalık district in the province of Balıkesir-Turkey, which carries the traces of the 19 th century history in a socio-cultural and economic sense, is shown. Ayvalık is a district that provides examples of architecture, and that carries to the present day the 19th century social life with its traditional structures, where there are different economic, cultural and ethnic structures, and which boasts natural features as a result of the diversity formed by these different structures. It is observed that the district has increased its locational value even more recently thanks to its historical texture, commercial areas, and touristic facilities. In this regard, the aim of this study is to reveal in a spatial manner the traditional residential architecture shaped by the geographical, social, cultural, and architectural features of Ayvalık. In the study, approximately 20 houses built in different periods of the Ottoman Empire have been examined within Ayvalık’s urban fabric, and spatial analyzes of 4 traditional houses have been made in the context of “space, facade, construction” features. Finally, the current status of the houses has been revealed with the transformation of the historical and cultural heritage resulting from traditional structures.Yayın Geleneksel dokunun değişimi: Ayvalık evleri(Nilay Özsavaş Uluçay, 2020-12-01) Özker, SerpilGeleneksel yapılar, toplumun kültürünü, geleneğini, yaşam biçimini geleceğe taşıyan önemli yapılardır. Günümüzde birçok tarihi yapı, bilinçsiz kullanım nedeniyle ya yok olmuş ya da kullanılamayacak durumdadır. 19. yüzyıl toplum yaşantısını geleneksel yapılarıyla günümüze aktaran bölgelerden biri Balıkesir ili Ayvalık ilçesidir. Ayvalık, geçmişten günümüze farklı etnik yapıların şekillendirdiği, doğal özelliklerini de bu çeşitlilikten sağlayan konutlara sahip bir ilçedir. Özgün dokusu, farklı etnik kökenlerin izleri geleneksel yapılarının karakterini oluşturmaktadır. Geleneksel konutun özgün dokusuna bağlı kalmadan yapılan restorasyon çalışmaları, konutların bilinçsiz kullanımı, sürekli el değiştirmesi gibi nedenler tahrip olmasında önemli etkenlerdir. Bu doğrultuda çalışmada, geleneksel Ayvalık evinin geçmişten günümüze geleneksel dokusu ve mekânsal özelliklerinin irdelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında konu ile ilgili literatür taranmış, Ayvalık’ta 20 adet geleneksel yapı, yerinde gözlem ve röportaj yapılarak incelenmiştir. Bu yapılardan 5 adedi fotoğrafla belgelenmiş, yapılarla ilgili bilgi toplanmış, konutların rölöveleri alınarak planları çizilmiş, mekânsal analizleri yapılmıştır. Bu doğrultuda geleneksel Ayvalık evinin geçmişten günümüze mekânsal özellikleri bağlamında geçirdiği değişim ve güncel durumu incelenmiştir. Sonuç olarak, Ayvalık evinin geleneksel dokusunu ve mekânsal özelliklerini kaybetmeye başladığı tespit edilmiştir.Yayın Günümüz tasarım stüdyolarında uygulanan eğitim yöntemleri ve atölyenin mekansal kurgusuna etkisi(Yapı-Endüstri Merkezi, 2015-05) Tuğlu Karslı, Umut; Özker, SerpilThe design studios constitute the backbone of design disciplines' education such as architecture, interior architecture and industrial product design. The spatial organization of the studio environment in accordance with the pedagogical requirements of todays' design education has a great importance in terms of students' and tutors' performance. The instructional methods applied in design studios and the tools required for their application play a significant role in spatial organization of the studio environment. Developing and changing instructional methods and tools have brought a wide variety of use/space requirements in addition to "critique" environments required in traditional design studios. In this context, the aim of the study is to examine the instructional methods applied in today's design studios, to evaluate the effect of these methods on spatial organization of the studio environments and to discuss spatial solutions brought by changing requirements of todays' design studios with the help of design studio environment examples of leading architecture schools.Yayın Importance of sketching in the design process and education(The Association of Science, Education and Technology, 2017-04) Özker, Serpil; Süyük Makaklı, ElifDesign education adopts different education models that changes constantly due to differences among disciplines. Education models can be varied with different training techniques. The design approaches introduced during the design process, which forms the basis of design education, gain meaning through sketching “with free-hand drawing” which is an effective communication tool for the profession. Sketching ensures fast development and introduction of opinions, serving as an active transmitter of visual expression. The computer technologies that are advancing rapidly today turns the traditional design, the “free-hand technique”, into an element with a conceptual impact on the design process. The study aims to discuss the “process of sketching” behind the design factor in the architecture and interior architecture education in Turkey and to analyse the method of sketching as well as its application styles, design, presentation, education, process and results, discussing the importance of sketching process in the education. Finally, the sketching process is associated with the concept of design, emphasizing that it is essential for the architecture and interior architecture design education and it is a skill that must be enhanced through education.Yayın Analysis of the space usage by directors in Turkish Cinema between the period of 1960-1975: “Atıf Yılmaz Batıbeki, Lütfi Ömer Akad, Metin Erksan, Memduh Ün(Eastern Mediterranean University, 2019-01) Özker, SerpilLike in all areas of art, architecture and cinema are in continuous interaction with each other. This interaction between architecture and cinema makes spaces an impressive element for cinema. In this context, people's desire to be able to change the environment in which they are living increases the importance of spaces. Cinema has been continuously changing amid social events through the periods of “Pre-Yeşilçam period” and “film auteur period” since the day it entered in Turkey. The period between 1960 and 1975 is an exceptional era of change and renewal for Turkey and Turkish Cinema. The acceleration of Turkish Cinema in this era has led various artists leading the change and development to arise. In this study, space use in Turkish Cinema, language and narration of spaces and the relationship with the point of view of the directors were investigated. It was intended to read and analyze the melodramatic movies of 1960-1975 by “Atıf Yılmaz Batıbeki, Lütfi Ömer Akad, Metin Erksan, Memduh Ün” who are considered as the leaders of the era of “film auteur period” in Turkish Cinema. 5 movies from each of these mentioned 4 directors, making a total of 20 movies were analyzed in the sense of “space, technique and narration”. Through the information gathered, it was concluded that even though different directors had different approaches on melodramatic movies of 1960-1975 area, these films have similar styles and properties, using urban images frequently and widely using single environment spaces.Yayın A biomimetic design experience in informal interior architecture education(The Design and Technology Association, 2020-03-02) Tuğlu Karslı, Umut; Özker, SerpilBiomimetic design is the process of creating innovative ideas inspired by nature. This approach adapts processes of natural organisms to solve design problems and guides design in interior architecture, similar to many other disciplines. This study aims to present the process of implementing the biomimetic approach to interior architectural design in an informal education environment and to discuss the outcomes of this experience. In this context, the approach and implementation methods of biomimetic design have been examined and a workshop study called “BIOStructure”, which was intended to integrate these methods into spatial design, has been analysed. This workshop was organized as part of an International Student Triennial in order to experience the approach of biomimetic design as an informal education tool. In the workshop, students were asked to experiment with biomimetic design in either a solution-driven approach, or a problem-driven approach. As a result, it was observed that most of the students preferred a solution-driven approach to a problem-driven approach and students in earlier stages of design education tended towards form-oriented abstraction of biological knowledge, whereas students with more design experience tended towards principle-oriented abstraction.Yayın Sosyal medyanın mekân tasarımına etkisi(BZT Akademi Yayınevi, 2021-12) Yalgın, Beste; Özker, SerpilEndüstri Devrimi ile birlikte gelişen dünya düzeni içerisinde, toplumun kalıplaşmış özellikleri değişmeye başlamıştır. Sanayileşme öncesinde ürün ya da hizmetleri değerli kılan üretim kültürü, yerini tüketim kültürüne bırakmıştır. Tüketim kültürü bireylere sürekli olarak daha fazlasını istemeyi aşılayarak, tüketim eylemini bir statü göstergesi olarak dayatmıştır. Tüketim kültürü gölgesinde değişen dünyaya adapte olmak isteyen bireyler ise etkileşim kurma yeteneklerini ilerleterek, toplumda yer bulmayı hedeflemektedir. Tüketim kültürünün özünü oluşturan olgulardan biri de iletişimdir. Günümüzde, bireylerin rahatlıkla iletişim kurabildiği sosyal medya platformlarının kullanılmaya başlanması üzerine, mekân tasarım algısında da psikolojik, ekonomik, sosyal ya da kültürel değişiklikler başlamıştır. Sosyal medya platformlarında popülerleşen mekânları keşfetme arzusu duyan bireyler, mevcut ziyaretçi kitlesi tarafından paylaşılan fotoğraf, video ve yorumların etkisinde kalarak, o mekânları ziyaret etme eğilimi duymuştur. Çeşitli görsel ve işitsel ögelerin tesiri altındaki bireyler giderek içerik üretimine elverişli olan mekân tasarımlarına yönelmiştir. Mekân işletmeleri de bireylerin istek ve ihtiyaçlarını karşılayacak atmosferler oluşturmaya çalışmıştır. Bu doğrultuda araştırmada; sosyal medya platformlarının mekân tasarımı üzerindeki etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda sosyal medya, mekân, sosyal medya ve mekân tasarımı ilişkisi irdelenmiştir. Sonuç olarak, sosyal medya platformlarının yeme-içme, turizm ve mağaza mekânlarının tasarımı çerçevesindeki etkisinin var olduğu tespit edilmiştir.Yayın Tasarımda mekân algısının öyküler üzerinden incelenmesi: Ayşegül Öyküleri örneği(UBAK Yayınevi, 2019-06-01) Ürtekin, Özge; Özker, SerpilTasarım, hayal etmekle başlar. Zihinde oluşturulan soyut kavram, yapılan eskizlerle somut çıktıya dönüşür. Eskiz aşamasında veri birikimleri hayalde biçim kazanır ve anlamlar yüklenir. Düşüncede şekillenen tasarım, hayal gücünün yardımıyla yaratıcı hale gelir. Tasarlama aşamasında hayal gücünün yeri ve önemi daha iyi anlaşılır. Her bireyin hayal gücü belleğinde farklı imgeler bulunmaktadır. Bu imgeler tasarımda farklılaşmayı, özgün düşünce ve düşünmeyi de beraberinde getirir. Hayal gücünün temelini, etkilendiği ilk etmeni bulmak oluşturmaktadır. Bu doğrultuda araştırmada hayal gücünü etkilediği düşünülen öykülerde mekânların tasarıma etkisi ve algısı ele alınmaktadır. Masal ya da öyküler ile mimarlık arasında, mekân üzerinden ilişki kurulmaktadır. Mimarlık bağımsız bir disiplin olduğu kadar diğer disiplinleri etkilediği gibi diğer disiplinlerden de etkilenmektedir. Mekân kavramı ise bireyin çevresini, eylemlerini, algısını ve yaşamını ifade eden bir kavramdır. Mekân, kendisini sınırlandıran formu, renk, biçim, doku gibi detayları ve özellikleri ile tanımlı hale gelmektedir. Bu nedenle diğer disiplinlerde olduğu gibi edebiyatın bir alanı olan masal ve öykü kitaplarında da kendini göstermektedir. Öykülerin içinde yer alan karakterler her ne kadar hayali karakter de olsa gerçek varlıklardan esinlenen özellikler taşımaktadır. Bu özellikler ait olduğu kurgu içerisinde mekânlarla bütünlük kazanmaktadır. Benzer şekilde hikâye, olay örgüsü gerçeküstü olarak kurgulansa da aslında hikâyelerde var olanın izlerini taşıdığı görülmektedir. Öykülerin içinde yer alan karakter ve olay örgüsü gerçekçi ya da hayal öğesi olarak tasarlanabilir. Bu noktada öyküyü oluşturan iki ana elemanın (karakter ve kurgunun) gerçeklikle olan ilişkisi mekân aracılığıyla oluşturulur. Bu şekilde birey ya da çocuk, anlatılan öyküyü kendi yaşamından izler bağdaştırarak zihninde yarattığı bir gerçekliğe oturtur. Bireyin çocukluk döneminde özellikle okul öncesi dönemde yapılan öykü dinletileri, masallardaki mekânsal okumalar, çocukların mekân algılarının ve hayal kurma kurgularının gelişiminde önemli bir yer tutmaktadır. Öykülerde işlenen; çocukların gerçek yaşamlarından alınan konuların duyarlılık ve gerçeklik ilkelerine uyması aynı zamanda mükemmele yakın dünyayı anlatması, süper güçlere sahip olan gerçeküstü karakterlerin kahramanlıklarını konu edinmesiyle çocuğu etkiler. Etkilenen çocuğun öyküye olan ilgisi artar, hayal dünyası gelişir. Dinleyeni bu denli etkileyen bir öyküde yer alan mekân, çocuğun hayal dünyasında da önemli bir yer tutmaktadır. Çocuk öykülerinde yer alan özelliklerin başında mekanı oluşturan ögelerin açık, okunabilir, anlaşılabilir ve gerçeğe uygun olarak, okuyucuda iyiye ve güzele karşı duyarlılık oluşturacak biçimde belirtilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda araştırmada öykülerdeki mekân kavramı ve algısının irdelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında Gilbert Delahaye‟nin öykü dizisi “Ayşegül” serisinden 10 öykü örnek olarak seçilmiştir. Sonuç olarak, çocukluk döneminde okunan öykü-masal kitapları ve bu kitaplardaki betimlenen mekânların, mekân tasarım sürecinin gelişimine katkı sağladığı gözlenmiştir.Yayın Geçmişten günümüze animasyon filmlerinde mekan kullanımı(Başkent Üniversitesi, 2018-12) Ürtekin, Özge; Özker, SerpilMekân ve sinema arasındaki bağ günümüzde önemli bir konudur. Birbirinden farklı gibi görünen bu iki disiplin, filmlerdeki sanal karakterlerin yaşadığı üçboyutlu mekânların tasarım aşamasında birbirine oldukça yakındır. Mimarinin gelişim sürecine bakıldığında gelişen ve değişen yaşam şartları ile birlikte geleneksel çizimden bilgisayar destekli tasarıma doğru hızla ilerleyen bir teknoloji söz konusudur. Mimarlık sunum aşamasında animasyonu animasyon sineması da mimarlığı tasarım aşamasında anlatım dili olarak kullanmaktadır. Bu anlamda çalışmada, günümüz animasyon sinemasında mekân kullanımı ve zaman içindeki değişiminin irdelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, literatür araştırmasına ve film analizlerine dayalı olarak gerçekleştirilmiştir. Konu ile ilgili filmler izlenerek incelenmiş ve animasyon filmlerinin mekânsal analizleri; mekân-karakter, mekân-kurgu bağlamı üzerinden irdelenmiştir. Bu doğrultuda, dört bölümden oluşan çalışmada sinema ile mekânın birbirlerine olan faydaları ve iki farklı alanın gelişimine katkıları ele alınmıştır. Animasyon sinemasının başlangıcından günümüze yapım özelliği, izlenme oranı, eleştiriler dikkate alınarak ödüllü filmler arasından 2 adet film seçilmiştir. 1929 yılından günümüze dönem özelliklerine göre isim yapan animasyon filmlerinin mekân ve karakter odaklı yaklaşımlar bağlamında, sinema kurgusunun mekân üzerinden izleyiciye nasıl yansıtıldığının ortaya konulması hedeflenmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda, seçilen Animasyon filmlerinin mekânsal analizleri mekân, karakter, renk, anlatı değişkenleri üzerinden yapılmıştır. Araştırma sonucunda üç boyutlu animasyon filmlerindeki sahneler, mimari yaklaşımlarla birlikte değerlendirilerek incelenmiş ve filmlerin arka planlarını oluşturan sahne tasarımındaki mimari öğelerin filmin asıl karakterleri kadar önemli olduğu tespit edilmiştir.
