2 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 2 / 2
Yayın New housing trends in Istanbul(Open House Int, 2016-12) Özker, Serpil; Tuğlu Karslı, Hatice UmutExternalization that became prominent in 1980s with the globalization brought along dramatic changes in social and spatial areas. The social, cultural and economic events that took place on an international level thanks to globalization made the impact of change felt which was reflected on the urban space and, therefore, on the house, resulting in an increase in the importance of the residential sector. Externalization and developed economic structure enabled more investments into houses which introduced a concept of housing populated in urban fringes starting from the city centers. The housing concept which was shaped by the impacts of the urban transformation after 1980 turned into a new emerging lifestyle in Istanbul in 2000s. Accordingly, the study aims to establish the position of housing in Istanbul and new meanings formed by the socio-cultural changes. In this sense, housing before and after 1980, globalization, gentrification, urban transformation, spatial segregation, socio-economic and cultural aspects were discussed based on the structural benchmarks, and 4 different housing forms, namely the "Loft", "Residence", "Terraced House", and "Gated Communities", with individual structural examples. This study, thus, aims to question the form of tenancy of these houses created through varying concepts and concerns today. The results obtained showed that the housing as an indicator of cultural life in Istanbul has turned into a lifestyle that is shaped by similar aspects and commercial concern, despite different approaches or production forms, eliminating the traces of the cultural life of the society.Yayın Yeşilçam sinemasında anlatısal yapının mekân kullanımına etkisi: Yüksek Yeşilçam dönemi (1960-1975)(Anadolu Üniversitesi, 2024-06-28) Özker, SerpilSinemanın başlangıcından günümüze farklı disiplinleri etkilemesi, farklı disiplinlerden etkilenmesi ve bu disiplinler ile sürekli etkileşim halinde olması sinemayı farklı anlatımlara dönüştürmüştür. Bu dönüşüm, teori ve uygulamada farklı gibi görünen disiplinleri ayrıştırmak yerine farklı çözümlere evrilmiştir. Disiplinlerarası etkileşimin önemli örneklerinden olan mimarlık ve sinema, diğer disiplinlere oranla anlatısal, zamansal, mekânsal yapıyı bir arada kullanan görsel ve işitsel hafızayı önemli ölçüde kullanan disiplinlerdir. Türk sineması da dünden bugüne toplumsal olaylar çerçevesinde; toplum yaşamı ve sorunlarını anlatısal semboller haline dönüştürerek sinema perdesine aktarmıştır. Değişim ve dönüşüm süreçleri ile gelişen Türk sinemasında 1960-1975 dönemi, Türk sineması için bir değişim dönemi olarak tanımlanmış, bu süreçte Yeşilçam olarak adlandırılan film üretimi, halkın talebi ve yoğun ilgisi sayesinde ivme kazanmıştır. Bu doğrultuda çalışmada, Türk sinemasında Yüksek Yeşilçam olarak adlandırılan dönemin filmlerinde anlatısal yapının mekân kullanımına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, 1960-1975 dönemine önemli katkılar sunan altı yönetmenin renkli ve melodram ağırlıklı filmleri ile sınırlandırılmış olup toplamda yirmi dört film “anlatısal yapı, zamansal yapı, mekânsal yapı” gibi değişkenler açısından değerlendirilmiştir. Bu bağlamda elde edilen veriler sonucunda, Yeşilçam filmlerinin anlatı, zaman, mekân unsurları ile harmanlanarak farklı yönetmen, farklı hikâye ve oyunculara rağmen ortak ve benzer kaygılarla biçimlendiği tespit edilmiştir.












