Arama Sonuçları

Listeleniyor 1 - 3 / 3
  • Yayın
    Basic design in architectural education in Turkey
    (E D P Sciences, 2016) Süyük Makaklı, Elif; Özker, Serpil
    Creative activity is one of the most significant parts of architectural education. In the architectural curriculum organisation 'design studio' is the unique and preeminent subject. Freshman students encounter 'design' first in basic design course, before they know what designing incorporates. The Basic Design is the starting point of initiating creativity in architecture education. It helps each student to understand architecture as a creative and innovative practice in the first year of education. This study analyzes the characteristics of basic design course, the topics of the course contents and its significance in the architectural curriculum in Turkey as well.
  • Yayın
    In the context of interior architecture departments in Turkey; Design studio (project) education
    (E D P Sciences, 2016) Süyük Makaklı, Elif; Özker, Serpil
    The courses of design studio are the most weighted elements in education as an essential part of interior architecture education. There are areas where thinking and design skills of the students are improved yet it is different from other courses. Increased number of students for each academic member in the project courses conducted through a mentor system has resulted in failure to sustain project-oriented education actively and reduced the productivity quality of education. Accordingly, the purpose of this study is to address the educational methods applied in various forms in the design studio courses of Interior Architecture departments in Turkey.
  • Yayın
    Yeşilçam sinemasında anlatısal yapının mekân kullanımına etkisi: Yüksek Yeşilçam dönemi (1960-1975)
    (Anadolu Üniversitesi, 2024-06-28) Özker, Serpil
    Sinemanın başlangıcından günümüze farklı disiplinleri etkilemesi, farklı disiplinlerden etkilenmesi ve bu disiplinler ile sürekli etkileşim halinde olması sinemayı farklı anlatımlara dönüştürmüştür. Bu dönüşüm, teori ve uygulamada farklı gibi görünen disiplinleri ayrıştırmak yerine farklı çözümlere evrilmiştir. Disiplinlerarası etkileşimin önemli örneklerinden olan mimarlık ve sinema, diğer disiplinlere oranla anlatısal, zamansal, mekânsal yapıyı bir arada kullanan görsel ve işitsel hafızayı önemli ölçüde kullanan disiplinlerdir. Türk sineması da dünden bugüne toplumsal olaylar çerçevesinde; toplum yaşamı ve sorunlarını anlatısal semboller haline dönüştürerek sinema perdesine aktarmıştır. Değişim ve dönüşüm süreçleri ile gelişen Türk sinemasında 1960-1975 dönemi, Türk sineması için bir değişim dönemi olarak tanımlanmış, bu süreçte Yeşilçam olarak adlandırılan film üretimi, halkın talebi ve yoğun ilgisi sayesinde ivme kazanmıştır. Bu doğrultuda çalışmada, Türk sinemasında Yüksek Yeşilçam olarak adlandırılan dönemin filmlerinde anlatısal yapının mekân kullanımına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, 1960-1975 dönemine önemli katkılar sunan altı yönetmenin renkli ve melodram ağırlıklı filmleri ile sınırlandırılmış olup toplamda yirmi dört film “anlatısal yapı, zamansal yapı, mekânsal yapı” gibi değişkenler açısından değerlendirilmiştir. Bu bağlamda elde edilen veriler sonucunda, Yeşilçam filmlerinin anlatı, zaman, mekân unsurları ile harmanlanarak farklı yönetmen, farklı hikâye ve oyunculara rağmen ortak ve benzer kaygılarla biçimlendiği tespit edilmiştir.