Filtreler

2017 - 201912020 - 20221
Filtreleri Sıfırla

Ayarlar

Yazar: Öztürk, Tuğba × İndeks: TR-Dizin ×

Arama Sonuçları

Listeleniyor 1 - 2 / 2
  • Küçük Resim
    Yayın
    Akdağ Kütlesi’nde (Batı Toroslar) Pleistosen buzullaşmalarının jeomorfolojik özellikleri ve optik uyarmalı lüminesans (OSL) ile yaşlandırılması
    (Türk Coğrafya Kurumu, 2017) Bayrakdar, Cihan; Güneç Kıyak, Nafiye; Turoğlu, Hüseyin; Öztürk, Tuğba; Canel, Timur
    Batı Torosların en yüksek ikinci zirvesine (Uyluk T. 3014 m) sahip olan Akdağ, batıda Eşen Ovası (60 m) doğuda Elmalı Ovası (1100 m) arasında yer alan ve 2700 m üzerinde birçok zirve barındıran, çevresine göre oldukça yüksek bir kütle görünümündedir. Akdağ Kütlesi'nde Kuvaterner'de meydana gelen buzul şekillerini incelemek ve OSL ile tarihlendirmek çalışmanın temel amacıdır. Bu çalışmada coğrafi bilgi sistemleri ve morfometrik analizler, OSL tarihlendirme yöntemi ve sedimantolojik analizlerden faydalanılmıştır. Akdağ Kütlesi'nin jeomorfolojik gelişiminde birden fazla etken ve sürecin rolü olmuştur. Bu süreçlerin başında karst, buzul, tektonik ve flüviyal gelmektedir. Akdağ Kütlesi'nde etkili olan Pleistosen buzullaşmaları, büyük ölçüde karstik yapıya uyumlu gelişmiş ve 2500 m ve üzerindeki paleo-karstik depresyonlarda kalın plato buzulları oluşmuştur. Akdağ Kütlesi'nde üçü büyük, beş buzul vadisi tespit edilmiştir. Bu buzul vadileri gelişmiş sirklerle başlayıp 2500 m seviyelerinde paleokarstik depresyonlara uyumlu olarak düşük eğimli, geniştabanlı ve büyük ölçüde taban ve yanal morenleri ile kaplı iken 2500 m seviyelerinden sonra vadiler daralıp klasik tekne vadi formu alıp 2000 m seviyelerinde cephe morenleri ile sonlanırlar. Akdağ Kütlesi'nde morenlerden alınan örneklere ait OSL tarihlendirmelerinde 17-21 bin yaşları çıkmıştır ki bu da son buzul dönemi MIS 2 ye denk gelmektedir.
  • Küçük Resim
    Yayın
    Projections of future change of climatology and extreme weather events in the Mediterranean Basin, by the HIRHAM5 regional climate model
    (Marmara Üniversitesi, 2022-03-30) Öztürk, Tuğba
    In this study, changes in temperature and precipitation climatology and extreme weather events over the Mediterranean Basin including Turkey were investigated using HIRHAM5 driven by global climate models such as EC-EARTH, HadGEM2-ES, and NorESM1-M for 2011-2100 compared to 1971-2000. RCP4.5 and RCP8.5 scenario outputs of global climate models were used as forcing data. Daily mean temperature and precipitation variables are used to compute extreme indices. Extreme indices were calculated for the period of 2071-2100 compared to the reference period. According to the results, the severity of temperature- and precipitation-based indices will be expected to increase throughout the century with increasing radiative forcing. Minimum of minimum temperatures will increase more pronounced over the northern Mediterranean, which is referred to as climate change hot spots, whereas the increase in a maximum of maximum temperatures is moderate over land areas. A decrease in total wet-day precipitation is expected while the number of dry days is expected to increase. Therefore, the Mediterranean Basin and Turkey will have warmer and drier conditions compared to present climate conditions.