2 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 2 / 2
Yayın Kültürel miras etki değerlendirme (KÜMED) kavramı, uluslararası yaklaşımlar ve uygulamalar: Türkiye’de KÜMED uygulanabilirliğinin irdelenmesi(KARE Publishing, 2021-12) Çetin, Burcu Can; Gülersoy, Nuran ZerenKültür varlıklarının korunması ve yönetilmesi süreçlerinde, koruma ile gelişme önerileri arasında denge kurulmasında yeni ve önemli bir araç olarak tanımlanan kültürel miras etki değerlendirme (KÜMED) konusu, 2000’li yılların başında çevresel etki değerlendirmeden ayrılarak geliştirilmeye başlanmıştır. “The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO)” Dünya Miras Merkezi ve “International Council on Monuments and Sites (ICOMOS)” başta olmak üzere, kültür varlıklarının sürdürülebilirliğinin güçlendirilmesi hedefiyle birçok uluslararası kurum ve kuruluş tarafından çeşitli KÜMED rehberleri ve ilkeleri yayımlanmıştır. Son yıllarda Türkiye’nin yakından izlediği Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri’nde, bu rehberlerin ülke mevzuatlarıyla bütünleştirilerek uygulanması uluslararası koruma literatürüne ve etki değerlendirme pratiklerine geniş katkılar sunmaktadır. Türkiye’de de KÜMED’in, mevcut koruma-etki değerlendirme-planlama sistemi içinde nasıl konumlandırılabileceği tartışılmaktadır. Bu nedenle, bu çalışmada, KÜMED ile ilgili uluslararası yaklaşımlardan ve örnek uygulamalardan yapılan çıkarımlarla Türkiye’deki kültür mirası ve etki değerlendirme ilişkisinin kurulabilmesi için benimsenmesi gereken KÜMED ilkeleri tanımlanmaktadır. Bu bağlamda; KÜMED kavramı açıklanmakta, günümüzdeki uluslararası çevresel etki değerlendirme yaklaşımlarında da görülen “proje” ya da “gelişme” odaklı perspektiften önemli ölçüde uzaklaşan, uluslararası koruma kurumlarının KÜMED yaklaşımlarına yer verilmektedir. Çalışmada ayrıca, gelişmiş ülkeler arasından KÜMED’e yenilikçi yaklaşımlar sunan ve Türkiye’de KÜMED’in geliştirilmesine katkı sağlayabilecek nitelikte çeşitlenen dört yurt dışı deneyimi olan Liverpool, Kinderdijk-Elshout, York Kenti Planı ve Özgürlük Anıtı örnekleri karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Uluslararası KÜMED yaklaşımları bağlamında Türkiye’de hazırlanmış KÜMED uygulamalarından sayılabilecek olan Haliç Metro Geçiş Köprüsü ve Avrasya Tüneli Türkiye’deki KÜMED sorunlarına dikkat çekilerek incelenmiştir. Ele alınan KÜMED uygulamalarının hepsinin öne çıkan nitelikleri ve güçlü özellikleri çerçevesinde Türkiye için ulusal bir koruma stratejisinin ihtiyacının yanı sıra; koruma-KÜMED-planlama sisteminin yeniden kurgulanarak bütünleştirilmesi gerekliliği vurgulanarak Türkiye’de uygulanabilir bir KÜMED için temel ilkeler geliştirilmiştir..Yayın Challenges of Turkish heritage impact assessment practices: case of canal Istanbul, Turkey(WITPress, 2021) Çetin, Burcu Can; Gülersoy, Nuran ZerenHeritage impact assessment (HIA) which has been implemented internationally after the Vienna Memorandum aims to contribute to both development initiatives and conservation principles. However, Turkish impact assessment practices still display inactive relationships with cultural heritage although the country developed alongside prior global experiences. Istanbul pioneered planning interventions and large-scale urban regeneration in Turkey, which has been the country's primary connection to global markets. Due to Istanbul's reputation as an investment centre defined by the government, the balance between conservation and development has become shallow. While Turkey introduced legislative measures from European perspectives, the country began to drift apart in terms of the logic behind HIAs since 2005, when the urban regeneration era commenced. In this context, Istanbul Canal exemplifies the Turkish approach of HIA, at the intersection of conservation and development, grounded exclusively in Turkish legislation. Established on the Canal Istanbul Environmental Impact Assessment (EIA) practice, this study investigates the challenges encountered by Istanbul's cultural heritage, due to the hierarchical structure of the planning system, the adoption of international conservation and management principles, and the EIA-HIA processes and procedures. It considers that the deep-seated problems within the Turkish conservation-planning structure can be attributed to the ineffective HIA, and the results could contribute to the improvement of impact assessment mechanisms.
