16 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 10 / 16
Yayın Aşırı Sağ ve Demokrasi(Tasam, 2009) Celep, Ödül1980'lerden bu yana birçok demokraside aşırı sağ partilerin seçmen desteğindeki yükselişine şahit olmaktayız. Bu yükseliş, demokratik sistemlerin tehlike altında olduğu yönünde genel bir endişe uyandırmıştır. Bu endişenin oluşmasının başlıca nedeni, aşırı sağ partilerin otoriter ve dışlayıcı politikaları savunması ve demokratik kurum ve uygulamaları sert bir dille eleştirmesidir. Bu çalışmanın başlıca amacı, aşırı sağ partilerin demokratik siyaseti doğrudan veya dolaylı olarak nasıl etkileyebileceğini irdelemek ve bu bağlamda demokrasilerin geleceği ile ilgili duyulan endişenin ne derece haklı bir endişe olduğunu araştırmaktır. Hangi partilerin aşırı sağ parti kategorisinde yer aldığı tespit edildikten sonra çalışma üç aşamada ilerlemektedir. Öncelikle aşırı sağ partilerin oy oranlarına bakılarak bu partilerin seçim performanslarının kendilerine ne derecede siyasi etkinlik sağladığı araştırılmaktadır. Sonrasında ise aşırı sağ partilere verilen oyların ne derece ideolojik, ne derece protesto oyu olduğuna bakılmaktadır. Bulgular ideolojik yakınlığın bu partilere oy verme üzerindeki etkisinin daha kuvvetli olduğunu gösterse de, yakın gelecekte aşırı sağın oy oranında önemli bir artış öngörülmemektedir. Bunun üzerine son aşamada aşırı sağ dışındaki partilerin son otuz yıl içinde aşırı sağ partilere ne derecede benzedikleri sorusu sorulmaktadır. Karşılaştırmalı Manifesto Projesi kapsamındaki sayısal veri kullanılarak yapılan analiz, toplam 19 demokrasideki demokratik partilerin önemli bir kısmının otoriter sağ temaları benimsediğini ve ideolojik anlamda sağa kaydığını göstermektedir. Çalışmanın sonucu, demokratik siyaset üzerindeki tehlikenin aşığı sağ partilerden ziyade diğer partilerden gelebileceğine işaret etmektedir.Yayın Oyunlaştırma ve Mekan: Yaz Çalıştayı 26-30 Temmuz 2021(Işık Üniversitesi Yayınları, 2021-09) Işık Üniversitesi; Karadağ, Derya; Ozar, Betül; Gülbahar, SimgeTasarım eğitiminde çalıştaylar, resmi müfredatlar içerisinde yer almadığı halde öğrencinin kendisini geliştirebilmesi ve yürütücülerle birlikte bir araştırma ortamında deneyim ve becerilerini geliştirebilmesi için büyük önem taşımaktadır. Bilgi paylaşımı ve üretiminin sağlanması adına disiplinler arası ve kolektif bir ortam sunan çalıştaylar sayesinde, formel eğitimin içine doğrudan girmeyen konular hakkında tasarım öğrencilerine yeni bakış açıları ve perspektifler kazandırılmaktadır. Bu amaçlara hizmet etmesi amacıyla, Işık Üniversitesi, Sanat, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü tarafından 26-30 Temmuz 2021 tarihleri arasında gerçekleştirilen 'Oyunlaştırma ve Mekan Yaz Çalıştayı' düzenlenmiştir. Covid-19 salgını sonrası, yüz yüze olan tasarım stüdyolarının zorunlu olarak çevrimiçi ortama taşınması, çalıştayın da dijital ortamda gerçekleştirilmesine neden olmuştur. Fakat çalıştayın çevrimiçi süreci, farklı üniversitelerden akademisyenlerin ve öğrencilerin buluştuğu zengin bir tasarım atölyesi haline gelmesi ile sonuçlanmıştır. Toplamda 11 atölye, 49 katılımcı ve 21 yürütücü ile çalıştay sonuçlandırılmıştır. Çevrimiçi ortamların bir buluşma mekanı olarak kullanılması, bu çalışmanın temasının belirlenmesine zemin hazırlamıştır. Oyun, tarih boyunca yaşamın ayrılmaz bir parçası, canlıların çevreleri ile kurdukları ilişki ve öğrenme süreçleri için güçlü bir çerçeve olmasının yanı sıra, fiziksel ve dijital ortamlarda gerçekleştirilebilen bir eylemdir. Bu güçlü kavramsal ve yöntemsel çerçeve, bugün "oyunlaştırma" olarak her alanda karşımıza çıkmaktadır. Oyun tasarım konseptleri ve ögeleri, yaygın olarak oyun dışı alanlarda öğrenme motivasyonun artırılması ve kullanıcıları problem çözmeye teşvik etmesi gibi amaçlarla yaygın olarak kullanılmaktadır. çalıştay hakkında... Tasarımın tüm disiplinlerinde oyunlaştırma öğeleri ve yöntemleri, farklı şekillerde kullanılabilmektedir. Tasarımcı kullanıcı-mekan arasındaki etkileşimin artırılması, kentin okunması, tarihsel süreçlerin kayıt altına alınması, tasarım eğitiminde stüdyo ortamının zenginleştirilmesi gibi pek çok konuda, oyunlaştırma yöntemlerinin potansiyelleri bir haftalık atölye sürecinde farklı başlıklar altında ele alınmıştır. ‘3..2..1... Design!’, ‘Arkeolojiyi Oyunlaştırmak - arkeOyun’, ‘BEDENİM eşittir EVİM (midir?)’, ‘Evimde "GO" Seferi’, ‘İşlevleri Haritalamak’, ‘Kullanıcı Odaklı Tasarım’, ‘Kullanıcı Ölçeğinde Mekanın Eskizlerle Kurgulanması’, ‘Mekan ve Moda Ara Kesitinde Cephesel Oyunlar’, ‘Modeller, Kodlar ve Sayısallaştırma’, ‘Porta Continua’ ve ‘Renkli Adımlar’ atölyeleri gerçekleştirilmiş ve sonuçların atölyenin tüm katılımcılarıyla yapılan bir toplantıda paylaşılmıştır. Atölyelerin kuramsal olarak desteklenmesi amacıyla, Doç. Çetin Tüker tarafından ‘Oyunlaştırma ve Mekan’ ve Pelin Bolca tarafından ‘Tarihi Çevrenin Korunması ve Farkındalık için Oyunlaştırma’ başlıklı seminerler düzenlemiştir. Bu çalıştaya katılım gösteren tüm öğrencilere ve atölye yürütücülerimize emeklerinden ötürü teşekkür eder, bundan sonraki atölyelerimizde de her zaman birlikte farklı temalarla bir araya gelmeyi dileriz. Bizlerle bilgi ve deneyimlerini paylaşan Doç. Çetin Tüker’e, Dr. Pelin Bolca’ya, atölye sürecinde Fakültemiz bünyesinde bizleri her zaman destekleyen Prof.Dr. Adnan Uzun’a, Dr. Öğr. Üyesi Tunca Güzeloğlu’na, Araş. Gör. Beyza Özdeniz’e teşekkür ederiz.Yayın Dijitalleşme bağlamında Türk Sinemasında yeni eğilimler(Eğitim Yayınevi, 2023-03) Şeylan, SeherGelişen teknolojinin getirdiği dijitalleşme ile beraber sinema sektörünün işleyişinde önemli değişimler yaşanmıştır. Söz konusu bu değişim film üretiminden, yapımcılığına, dağıtımına, gösterim mekânlarından, izleme kültürüne kadar sinemaya ilişkin pek çok alanda görülmektedir. Öte yandan hem içerik hem teknik anlamdaki bu yeni anlayış pek çok soruyu da beraberinde getirmektedir. Dijitalleşme Bağlamında Türk Sinemasında Yeni Eğilimler kitabında, dijitalleşmenin Türk Sinemasına etkileri noktasında tespitler, analizler, sorun ve çözüm öneriler kapsamlı bir biçimde tartışılmaktadır. Bu bağlamda Prof. Dr. Serpil Kırel değişen seyir deneyimini Yeşilçam dönemindeki seyirci deneyimleri üzerinden aynılık ve farklılıkları ile analiz etmektedir. Dijitalleşmenin etkisi ile filmlerin kitlelerle yeni buluşma biçimleri ve yeni buluşma mecralarını Dr.Öğr. Üyesi Seda Aktaş, özgürleşen seyirci kavramı ile Emek Sineması örneği üzerinden ele almaktadır. Dijitalleşme ile birlikte film ve seyirci etkileşiminin değişen boyutuna dikkat çeken bir diğer çalışma ise Dr. Öğr. Üyesi Fırat Sayıcı’nın son dönem Türk filmlerinin seyirci bakışıyla sosyal medyada yeniden üretimini incelediği çalışmasıdır. Diğer yandan, dijitalleşme her ne kadar temelde teknolojik gelişmelere bağlı olsa da yaşanan toplumsal değişimler de sinema dilinde farklı arayışlara yönlendirebilmektedir. Bu bakış açısı ile Covid 19- Pandemi döneminde yönetmenliğini Reha Erdem’in üstlendiği ve çevrim içi görüşme platformu Zoom üzerinden kaydedilen Seni Buldum Ya (2021) filmindeki özdüşünümsel stratejileri Doç. Dr. Elif Demoğlu irdelemektedir. Teknolojik ilerleme ile beraber yaygınlık kazanan dijital kameraların filmlerin gerçekliğe tanıklık etme arzusuna etkisini ise Dr. Öğr. Üyesi Tülay Çelik sinematik gerçeklik üzerinden ele almaktadır. Sinema ve gerçeklik arasındaki ilişkiyi günümüzde en çok tartışılan konulardan biri olan sanal gerçeklik bağlamında, Dr. Öğr. Üyesi Ümmühan Molo sanal filmlerde “bakış”ın yeniden kurulumunu gözetleme, haz ve iktidar alt başlıkları ile irdelemektedir. Sanal gerçeklik dışında sinema diline getirdiği yaklaşımla seyircinin geleneksel konumunu değiştiren bir diğer kavram ise etkileşimliliktir. Dr. Öğr. Üyesi Ersan Ocak çalışmasında Türkiye’de etkileşimli belgeselin durumunu analiz etmektedir. Hikâye anlatım mecrası olan sinemayı, sayısal veriler yoluyla anlamanın yöntemlerini irdeleyen Dr. Öğr. Üyesi Serkan Şavk ise sinemetri kavramını derinlemesine yorumlamaktadır. Değerli çalışmaları ile katkı sağlayan bölüm yazarlarına ve hakem sürecinde desteklerini esirgemeyen değerli hocalarıma teşekkürlerimi sunarım.Yayın Yeni Ortadoğu: Toplum, Siyaset ve Ekonomi Konferansı(Işık Üniversitesi Yayınları, 2016-03-24) Akın Ünver; Çağlar, Mehmet Turan; Demiralp Yılankaya, Seda; Ünver, Hamid Akın; Kayhan Pusane, Özlem; Yüce, Müge; Koraltan, Feyza Hilal; Gire, Ahmet; Gürpınar, Bulut; İnanç, Yusuf Selman; Sayın, Yusuf; Aydın, Sabri; Coşkun, Bezen Balamir; Küçük, Ayşe; Dikici Bilgin, Hasret; Ertan, Senem; Dikme, Rojda; Güzelipek, Yiğit AnılOrtadoğu asırlar boyu uluslararası siyasetin merkezinde yer almış, araştırmacı ve siyaset yapıcıların ilgi odağı olmuştur. Bu ilgiye rağmen, 2010 yılında başlayan ve ‘Arap Baharı’ olarak adlandırılan halk ayaklanmaları ve bu çerçevede yaşanan siyasal, ekonomik ve sosyal dönüşümler siyasetçiler ve sosyal bilimciler tarafından öngörülememiş ve mevcut varsayımları derinden sarsmıştır. Bir yandan demokratikleşme hareketleri ve ekonomik bir dönüşüm yaşayan bölge, diğer yandan iç çatışmaların, darbelerin ve vekalet savaşlarının merkezi haline gelmiş, ve tüm bu gelişmeler yeni yaklaşımları ve analizleri gerekli kılmıştır. Bu çerçevede Işık Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü, Arap Baharı’yla başlayan süreçte bölgede gözlemlenen yeni toplumsal, ekonomik, iç ve dış siyasal dinamikleri akademik alanda tartışmaya açmak amacıyla ‘Yeni Ortadoğu’ başlıklı bir konferans düzenledi. Bu konferans çerçevesinde 24-25 Mart 2016 tarihlerinde Maslak Kampüsü’nde bizzat sunulan ve tam metin olarak bize iletilen bildirilerden bu kitabı oluşturduk.Yayın Mısır Çarşısı'nı düşünmek: mekansal pratikler, özneler, gündelik yaşam(İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, 2021-12) Durhan, Özlem Sıla; Özgüven, Yekta; Tanman, GülruYeni Cami Külliyesi’nin yapılarından biri olarak inşa edildiği 17. yüzyıldan günümüze uzanan bir aralıkta, farklı yoğunluklarda da olsa, bir aktarlar ya da baharat çarşısı olma işlevinin süreklilik göstermesi; yüzyıllardır İstanbul’un en canlı ticaret bölgelerinden biri olan Eminönü’nde yıkımlar, inşalar, eklemeler içeren çeşitli müdahaleler geçirerek fiziksel ve ekonomik olarak ayakta kalabilmiş olmasıyla önem taşıyan, ancak şimdiye kadar pek az araştırılmış Mısır Çarşısı üstüne, Ö. Sıla Durhan ve Yekta Özgüven’den bir araştırma projesinden kitaba uzanan titiz ve detaylı bir çalışma.Yayın Ulusaldan Küresele: Popülizm, Demokrasi, Güvenlik Konferansı(Işık Üniversitesi Yayınları, 2021-02-04) Akçay, Özlem; Akkaya, Ali; Celep, Ödül; Çağlar, Mehmet Turan; Doğan, Mustafa Görkem; Erçetin, Tuğçe; Erdoğan, Emre; Gürcan, Efe Can; Gedik, Ahmet; Göcen, Ceren Ece; Özyiğit, Suat Eren; Karaömerlioğlu, Mehmet Asım; Özer, Ferda; Sütçüoğlu, Bilgen; Ülker, Erol; Demiralp Yılankaya, Seda; Balta, Evren; Esen, Berk; Özal, Emine; Ecevit, Yüksel Alper; Özdemir, Veli; Karakaya Polat, Rabia; Lowndes, Vivien; Ilgıt, Aslı; Sırmalı, Gökhan; Sokullu, Ebru Canan; Şenol, Selin Karana; Toksöz, Itır; Tuğtan, Mehmet Ali; Kurt, Merve; Kayhan Pusane, Özlem; Celep, ÖdülÖngörülmesi giderek güçleşen, sarsıntılı ve savrulmalı zamanlardan geçiyoruz. İkinci Dünya Savaşı ve Soğuk Savaş ortak deneyimleri sonrasında 1950’lerden ve 1990’lardan itibaren demokratik sistemlerin peş peşe dalgalarla meşrulaşacağı, yaygınlaşacağı ve güçleneceği öngörüsü hakimdi. Ancak son yıllarda yaşanan bazı gelişmelerle demokrasilerin geleceği tekrar sorgulanmaya başladı. Gerek 11 Eylül ile başlayan ve IŞİD ile devam eden ve şiddet içeren İslamcı radikalizm, gerek Batı demokrasilerinde popülist radikal sağ hareketlerin ve beyaz ırkçı grupların yükselişi ve iktidara gelişi, bir yandan güvenlik-özgürlük ikileminin demokrasi dengesini bozdu, bir yandan da hem demokratik sistemlerin hem dünya barışının geleceğini bizi tekrar sorgular, sorgulatır hale getirdi. Demokrasileri bildiğimizi zannediyoruz, ama demokrasiler ile ilgili daha öğrenmemiz gereken çok şey var. Demokrasi kaderimiz de geleceğimiz de olmak zorunda değil belki de. Ya da belki yanlış yerden soru sormaya başlıyoruz, belki demokrasi yerine yeni bir referansa ihtiyacımız var. Aslında demokrasileri çantada keklik görmeyip, sabırla büyütüp yeşertmek, geliştirmek, korumak, ileri safhalara taşımak ve bizden sonraki nesillere aktarmak bir sorumluluk, ve bu sorumluluk bizlere ait. Popülizm, demokrasi, güvenlik kavramlarının her biri bugün sıkça ve yaygın olarak kullandığımız kavramlar olarak gündelik sohbetlerimizin içine kadar girmiş durumda. Bu yaygın kullanımlarına rağmen her bir kavram, üzerine düşünmeye, tartışmaya ve değerlendirmeye tekrar tekrar olanak verecek derinlikte. Her bir tartışma bir diğerini açarken, farklı gibi görünen bu kavramların birbirleriyle kesiştikleri zeminler bulmak mümkün. Popülist liderlerin politikaları bütün siyaset yapma biçimlerini kendine çeken ya da kendinden uzaklaştıran eksenler yaratarak her ikisini de aynı anda besleyebiliyor. Popülist politikaya angaje olan liderler ve grupların yanında bu politikaya karşı mücadele eden kişiler ve kitleler de yok değil, ancak kimi zaman bu kitleler eleştirdiği bu siyaset biçiminin kurucu öznesi haline de gelebiliyor. Bunun karşısında tabandan gelen demokratikleşme talepleri ve popülist siyasetle beraber kurumsallaşan diğer politika yapma biçimleri, demokrasi anlayışımızı farklı yönlere çekebiliyor. Bu demokratikleşme talepleri kimi zaman olumlu karşılıklar alsa da, kimi zaman devletlerin güvenlik politikaları ile etkisizleştirilmeye ve bastırılmaya çalışılıyor. Güvenlik politikalarının alanı günümüz teknolojisi sebebiyle o kadar genişledi ki, bu politikanın nesnesi haline gelmemiş varlık ve alan bulmak neredeyse mümkün değil. Ulusaldan Küresele: Popülizm, Demokrasi, Güvenlik konferansımız bu alanların kendine özgülüklerini göz önünde bulundururken, aralarındaki kesişimleri de ortaya koyan pek çok değerli sunuma ev sahipliği yaptı. Konferansın düzenlenmesinde emeği geçen herkese, ve bu bildiri kitabında tam metinleri ve özetleri bulunan bütün katılımcılarımıza çok teşekkür ederiz.Yayın İktisatta bir hayalet: Karl Marx(İletişim Yayınları, 2012) Koloğlugil, Serhat; Koloğlugil, Serhat; Orhan, Sevinç; Yalçıntaş, AltuğBugün Avrupa’da Marx’ın sözünü ettiği bir komünizm hayaleti dolaşıyor mu, bunun tayinini okuyucuya bırakıyoruz. Bizim bu çalışma dolayısıyla görebildiğimiz, iktisatta bir hayaletin dolaşıyor olduğu – Marx’ın hayaleti. Marx ve Engels Komünist Manifesto’da, komünizm hayaletinin en nihayetinde kapitalizmi yıkarak somutlaşacağından bahsediyordu. Bugün, bu hayaletin varlığına olan inancın bazı kapitalizm karşıtı çevrelerde bile yok sayıldığı bir çağı yaşıyoruz. Peki, sahiden de ruh çağıracak, tarihî bir dönemeçte ismen zikredilecek bir yazar mıdır Marx? Yoksa insanlığın başka bir dünya hayal etmesini doğuran şartlar bugün hâlâ var olmaya devam mı etmektedir? Marx anlatmaya devam ediyor. Kapitalizmi niteleyen, onun bitip tükenmek bilmeyen iştahını açıklayan kuramıyla, zihin açıcı ve benzersiz bir düşünür olarak varlığını koruyor. Onun meşhur hayalet metaforuna gönderme yapan kitap, Marx’ın sorularını ve yöntemini hatırlatıyor, yeniden yorumluyor. Mevcut yaklaşımları özetlerken, güçlü bir alternatif olarak sorunları ele alış biçimini irdeliyor.Yayın Industrial Policy in Emerging Markets(S & B World Foundation, 2021) Kaytaz, Mehmet; Özmucur, Süleyman; Yürükoğlu, TanjuThe literature on industrial policy is large. There is no consensus on the necessity or the success of industrial policy. On the one side there are those who believe that government intervention is necessary for economic growth and development. On the other side there are those who consider that government intervention leads to rent-seeking activities because markets are efficient. The establishment of infant industries, knowledge spillovers and scale economies, coordination failures, informational externalities, support of exports and FDI are the main arguments for industrial policy. A general or traditional definition of industrial policy implies that every country has an industrial policy in one form or another. In the past industrial policy played an important role in the development of current advanced economies. This is true also for the recently industrialized economies. However there are failure stories as well as success ones. The counter argument for the success stories is that the market oriented policies might have produced the same results, if not better. Because no counterfactual data are available, it is not possible to reach the correct conclusions. The failures are seen as the result of governments’ mistakes in identifying the appropriate industries given the endowment structure and development level of the economy. Furthermore industrial policies in the form of import substitution, planning, and state ownership produced some success stories, however when they were not adapted to new conditions and did not undergo any progressive change they failed and led to big economic crises in some cases. The industrial policy experience of the East Asian countries are considered as successful, while the Latin American ones are full of failures. The changes that have been taking place in the global economy together with the establishment of WTO which imposed new restrictions on trade policies and subsidies led to what is called the “new” industrial policies. With the Washington Consensus some economies seemed to abandon industrial policies for a period, however gradually they started to return to some form of industrial policy. The new industrial policies focus more on horizontal policies; and they do not carry much ideological content as the traditional ones. In this study the evaluation of industrial policies are done in two stages. For the first stage Brazil, China, Egypt, India, Iran, South Korea, Turkey, and Vietnam are selected. These are some of the countries where industrial policies were implemented at some periods and/or are being implemented. The first stage evaluations are based on the trend analysis of economic indicators such as GDP growth, human development index, economic structural transformation (shares of major sectors in total value added and total employment), economic complexity index, labor productivity, competitiveness index, share of exports of goods and services in GDP, and globalization index. The results suggest that South Korea and China have more successfully utilized industrial policies to achieve these goals of economic growth and structural transformation than the other countries in the sample. For the second stage of evaluation three countries are selected: South Korea as one of the leading example of employment of industrial policies; Brazil as the representative of Latin American economies; and Vietnam as a latecomer to the scene. These economies are analyzed in more detail. The indicators mentioned in the preceding paragraph are evaluated for each period of distinct industrial policy implementations. Thus, it would be possible to see if there is a correlation between the policies and indicators. The determination of these periods is based on the relevant literature. Furthermore, these periods are determined empirically using least squares with breaks. For some indicators and periods a correspondence between the industrial policy and performance are empirically valid. The same is true for the literature based and empirically determined periods, that is, the empirical results support the literature-based determination of periods. The disadvantage of this method is that it may miss the performance which was a result of policies in an earlier period. During the 1960-1973 period, priorities were exports and key sectors were labor-intensive manufacturers in South Korea. On the other hand, main instruments were import tariff protection, export subsidies, tariff-refunds, and subsidized credit and export targeting. The priorities during the 1973-1980, were heavy and chemical industries, with priority sectors steel, petrochemicals, nonferrous metals, shipbuilding, electronics and machinery and priority firms selected large enterprises. In addition to main instruments used during the earlier period, of policy loans to fund priority sectors and firms, and tax credits as investment incentives were also used as main policy instruments. During the 1980-1990 period priorities moved to high technology exports sectors, and small and medium enterprises. Main instruments used during this period were import liberalization, incentives for research and development, direct lending, and removal of restrictions on foreign investment. From 1990, priorities were private sector-led development, competitiveness in international arena. Main instruments were supporting research and development, open capital account, and financial sector reforms. These four periods are used in this study. Brazil roughly represents the Latin American example of industrial policies. During 1950-1980 Brazil experienced high growth rates, increase in productivity and developed a strong manufacturing base. However, it was not possible to continue with those policies which was instrumental in obtaining those developments. The abandonment of industrial policies provided stability and increased Brazil’s integration to the world economy. On the other hand, the manufacturing base got smaller and productivity increases were negligible. During the recent decades various governments introduced industrial policy measures. However, it is early to see the results of these policies. The case of Brazil also shows that macroeconomic policies, institution building, transparency, good governance constitute the background of industrial policies. If this background is not available then industrial policies may fail. Forty-five years ago, Vietnam was a war-torn, centrally planned and predominantly rural country. Its export earnings could barely finance a third of its imports. For the following ten years, its economy muddled through with a heavy dependence on external aid from the former Soviet Union. In 1986, the Communist Party Congress adopted Doi Moi (Economic Renewal), a transition reform program while reiterating the Marxist-Leninist principles of the state. The principal elements of the program were: rural reform and return to private farming, price liberalization, fiscal and monetary reforms, openness to FDI and regulatory relaxation. The collapse of the former Soviet Union in 1989 halted the external assistance leading to a slowdown in growth. The economy recovered thanks to growth in agriculture and starting flow of external finance from western sources. Low wages and openness helped inflows of FDI to prime the manufacturing sector. Since then, Vietnam’s industrial policies have been broad and comprehensive in design, covering not just manufacturing but a broad range of sectors from agriculture to infrastructure and financial services. Vietnam’s route to become an export oriented industrial economy was quick and effective. Essentially, Vietnam mounted itself on global supply chains taking advantage of its low wages and geographical proximity. Attempts to replicate the Vietnamese version of the Korean chaebols, however, failed when the bureaucrat-run large state enterprises could not compete even with heavy protection. Vietnam’s growth rate averaged 6.5 percent a year between 2000 and 2019 while exports of goods and services grew on average by 16 percent a year in current USD terms during the same period. The share of exports which accounted for 54 percent of GDP in 2000, went up to 106 percent of GDP. The share of high technology exports in manufacturing went up from 8 percent in 2008 to over 40 percent in 2018 and the share of ICT goods exports from 5 percent over a third of the total, respectively. Industrial policy was not only confined to manufacturing. Vietnam managed to become a major producer and exporter of coffee and a net exporter of rice. This impressive record, however, came at a price. The financial system has been stressed because credit demands of large SOEs which has crowded out the private sector, in particular, new entrants. Sustainability of the financial system which needs to provide a level field for private sector, including foreign firms and SOEs, will be critical for the continued growth of the economy. While low wages were an important factor in attracting FDI initially, the education and training system fell short of providing the skills demand, hence resulting in a pressure on wages. There are also serious concerns about increasing corruption with the rapid transition the economy is undergoing. The findings suggest that industrial policies in general are successful in promoting growth and structural transformation. The economic development of South Korea is a good example of well-designed and well-implemented industrial policies. On the other hand, the cases of Brazil and Vietnam show that the policies were instrumental in the establishment of an industrial base and integration with the global economy. However, the government, bureaucracy and entrepreneurs were not able to adapt to the changing conditions, and industrial policies lost their effectiveness. Usually, this situation leads to economic downturn and corruption. Brazil and Vietnam lived through these periods.Yayın Artificial Intelligence in Economic Modeling and Forecasting(S & B World Foundation, 2025) Kaytaz, Mehmet; Özmucur, Süleyman; Yürükoğlu, TanjuArtificial Intelligence (AI) originated from multiple disciplines, with Alan Turing’s work on the Turing Machine laying its foundation. Early developments such as neural networks and the Turing Test marked the beginning of AI’s evolution through cycles of enthusiasm and setbacks. Recent breakthroughs in big data, GPU computing, and deep learning have made AI a part of daily life, from healthcare and translation to robotics and gaming. However, its rapid expansion raises serious concerns regarding autonomous weapons, surveillance, labor displacement, and the existential threat posed by unsupervised superintelligent systems. Reflecting this surge, AI and machine learning publications have skyrocketed since 2019, with most research emerging only in the past five years and spanning diverse fields beyond computer science. In parallel, machine learning techniques have increasingly influenced modern economics, building on econometric tools such as regression, principal components, and ARIMA models. Concepts such as supervised learning and methods like logistic regression, LASSO, and neural networks have bridged the gap between traditional econometrics and data science, enhancing predictive accuracy and flexibility. Lawrence Klein’s Current Quarter Model (CQM), which leverages high-frequency indicators and bridge equations to nowcast GDP, exemplifies this integration. His approach, now echoed in MIDAS regressions and global modeling efforts like Project LINK, remains vital. The COVID-19 shock underscored the need for adaptive, interdisciplinary forecasting frameworks that incorporate health, behavioral, and environmental variables in an interconnected world. The use of AI, specifically machine learning (ML), in official statistics is very recent compared to other disciplines and areas. This may seem contradictory to the objectives of official statistics. At the same time, the digital revolution led to an abundance of all types of data and the demand for data has considerably increased. Several reasons may be specified for this delay. One reason may be the structure of official statistical organizations and the role of statisticians in these organizations. The breakthroughs in AI technology and the use of satellite imagery have disrupted the way official statisticians collect, process, and analyze data. There is skepticism among some official statisticians about employing new technological developments. Official statisticians are reluctant to work with data that does not rely on probability samples and legacy methods. Concerns about quality, ethics, and privacy are the major factors contributing to this unwillingness. There is also an insufficiency of both financial and human resources. Over the last seven years, the efforts of the United Nations Economic Commission for Europe (UNECE) within the framework of modernizing official statistics, along with its Machine Learning Group, have played a significant role in many national statistical offices adopting and applying machine learning methods. In two years, it grew from 120 statisticians from 23 countries to more than 400 statisticians from 35 countries. Currently, many NSOs and international organizations are involved in developing applications of ML in various areas of data collection. In various areas of data collection, many NSOs and international organizations are also involved in developing applications of ML. The IMF has developed the PortWatch Platform, utilizing satellite-based vessel data to provide real-time indicators of port and trade activity. Statistics Colombia is predicting poverty rates using daytime and nighttime satellite imagery. Statistics Indonesia has a similar project. Statistics Netherlands is using webscraping to identify different types of companies. The U.S. Census Bureau and the Bureau of Transportation Statistics (BTS) jointly produce the Commodity Flow Survey. They reduced manual workload by using machine learning methods. Federal Statistical Office of Switzerland developed StatBot, a chatbot for sharing statistical information, soon to provide services in three different languages. The Swedish Land Registry (SLR) is the government agency with the mission of securing the ownership of real estate and making geodata available for the society. SLR uses handwritten text recognition together with neural networks to get information from documents going back to 1850s. The Australian Bureau of Statistics is undertaking a comprehensive review of the Australian and New Zealand Standard Classification of Occupations using large language models. Statistics Canada also has explored the use of large language models to automate and enhance statistical report generation, aiming to improve efficiency and reduce manual workloads. The experience of statistical offices showed that machine learning has proven to contribute to producing data that is more relevant, with better quality, in a faster or more cost-efficient manner, without any significant reduction to any of these dimensions. Machine learning is advantageous particularly in processes that are labor intensive, repetitive and stable, such as in classification and coding. Another lesson from the activities of the Machine Learning group is that sharing and collaboration within and between statistical organizations are also essential to advance the use of machine learning based on lessons learned on where it adds value, where it shows promise and where it offers less value. Artificial intelligence (AI) is reshaping economic policymaking by enabling more dynamic, data-driven analysis and forecasting. Unlike traditional models, AI systems, especially those utilizing machine learning, can adapt to changing conditions and extract insights from massive datasets. Central banks and institutions, such as the IMF and World Bank, now utilize AI for inflation tracking, labor analysis, and risk forecasting, while natural language processing aids in interpreting media and public sentiment. AI enhances forecasting accuracy for key indicators, such as GDP and inflation, by continuously updating projections. Deep learning and reinforcement learning further enhance real-time decision-making in an increasingly volatile global economy. AI is also transforming fiscal policy, trade, and regulation. Governments use predictive analytics for tax reform, compliance, and investment planning, while AI models assess trade shocks and climate risks. However, the rapid adoption of AI raises concerns about bias, transparency, and inequality, particularly in developing countries that lack data infrastructure and expertise. Ensuring AI systems are ethical, auditable, and inclusive is essential. Ultimately, AI's societal impact will hinge not just on innovation but on building governance frameworks that safeguard human rights and promote equitable outcomes. The global approach to AI regulation is fragmented. The EU leads with comprehensive laws, while countries like the U.S. favor sector-specific guidelines, and China pursues centralized, state-aligned control. International bodies such as the OECD promote ethical principles, but challenges remain, including cross-border enforcement, rapid innovation, and definitional ambiguity. To govern AI ethically, regulations must embed transparency, explainability, and oversight from the start. Independent audits, impact assessments, and robust privacy protections are crucial, especially in sensitive sectors such as healthcare and justice. Public trust depends on democratic participation and the inclusion of marginalized voices in shaping AI governance. Human-centered AI (HCAI) presents an alternative vision, one that supports rather than replaces human decision-making, and promotes usability, accountability, and equity. In fields such as education and healthcare, HCAI can enhance services while upholding ethical standards. However, AI’s labor market effects are concerning, as automation threatens jobs and exacerbates inequality. Without deliberate policies, such as reskilling and fair labor protections, especially in the Global South, AI could deepen global divides. Yet with inclusive governance, AI has the potential to reduce poverty, empower workers, and create a more equitable digital economy. The labor market implications of AI are profound. Cognitive automation threatens both lowskill and middle-income jobs while concentrating wealth among those who own the technology. These risks are widening income inequality and weakening social cohesion. Scholars such as Daron Acemoglu warn of "excessive automation" that replaces workers rather than empowering them, while others like Erik Brynjolfsson advocate for worker-augmenting AI and institutional reform to ensure inclusive innovation. Global disparities are stark—developed nations invest in reskilling and infrastructure, while developing economies face job displacement without adequate digital capacity. AI can be a force for upward mobility or social fragmentation, depending on how societies manage the transition. The impact of AI on poverty will depend heavily on policy choices. While it has already enabled life-saving advances in agriculture, healthcare, education, and microfinance in countries like Kenya, Colombia, and India, it also risks excluding low-income workers through automation and exploitative digital labor models. The rise of precarious gig work, digital piecework, and content moderation in the Global South underscores the need for inclusive labor protections, fair compensation, and recognition of data as a form of labor. Without intervention, the benefits of AI will continue to deepen global inequalities. With deliberate governance, however, AI can help build a fairer, more resilient, and more equitable digital economy.Yayın Global Inflation(S & B World Foundation, 2023-06) Kaytaz, Mehmet; Özmucur, Süleyman; Yürükoğlu, TanjuGlobalization led to the integration of more economies and more labor sources into the global economy. Thus, the availability of cheap labor helped accelerate economic growth and increase trade, particularly the expansion of global value chains. And the end of the cold war after the break of the Soviet Union also contributed to reducing inflationary pressures on a global scale. The global inflation rate tended to increase starting in 2019, and with COVID-19, it began to rise steadily. The pandemic caused further disruptions in economic activity and created supply chain issues, leading to higher commodity and consumer prices. Moreover, governments trying to cope with the pandemic had significant increases in government expenditures and Money supply. The average inflation rate reached the Great Recession levels in the middle months of 2020, while the median rate reached that level in October 2022. With output and employment, inflation is one of the most important macroeconomic variables. An inflation rate higher than moderate levels or a deflationary development creates instability in the economy. The instability leads to volatility in economic activities and economic inefficiencies. The result is lower rates of growth and social problems. Workers and pensioners whose wage rates are fixed for a period suffer the most because of inflation. To tame inflation, to reduce it to moderate rates requires reducing output. The cost of this is borne again by lowerincome groups. The Phillips curve has been at the center of the debates on inflation, economic growth, and monetary policy for over sixty years. It has been criticized and changed a lot from its original version of 1958. However, its modeling of the relationship between economic activity and inflation made it a useful and essential tool for policymakers. There are several measures of inflation, measured as the percentage change in prices over time. The most common measure is the Consumer Price Index (CPI), which reflects the changes in prices paid by consumers. The consumer should be a typical consumer. It requires a representative household and thousands of prices for the goods and services that comprise a typical consumer’s budget. Although gathering all needed data may be much simpler compared to earlier years, there may be issues with new commodities introduced and a pandemic where conducting the same surveys with the same accuracy may not be possible. Commodity prices, determined primarily by supply and demand, are influenced by various factors, such as speculators, producers' cartels, force majeure events, and disruptions in the supply chain, like the COVID-19 pandemic. Commodity price cycles have occurred throughout history, with increasing frequencies over time. The unprecedented swings in commodity prices during and after the pandemic had a significant impact on inflation dynamics worldwide. Energy prices, particularly natural gas, and hydrocarbon-based fertilizer prices, experienced the highest increases since 2018, affecting agricultural production costs and global food prices. The pass-through of commodity prices to domestic prices varies depending on the commodity type, inflation regime, exchange rates, and the level of competition in the market. Energy prices reached record highs due to geopolitical tensions, while food prices remained elevated, causing concerns about food insecurity. Metals and minerals experienced a rebound in demand, driven by the recovery of the global economy, but prices have since declined. The empirical studies show that supply chain disruptions, particularly shipping costs, influence import price inflation and domestic prices. These effects change from industry to industry and from economy to economy. Economies more integrated into the global economy are more affected than those less integrated. Island economies are affected more. In general, those economies with a strong central bank are less affected. These results suggest that the study of inflation and inflation policies should take globalization into account. Supply chains, especially global value chains, play an important role in forming inflationary expectations, the price formation behavior of firms, and the labor force. The Phillips curve would perform better with the inclusion of global variables into the model. A disequilibrium in demand and supply of goods & services is reflected in prices. A demand exceeding supply results in increases in prices. The percentage change in the general price level is the rate of inflation. This imbalance between supply and demand may start in the product market, as realized shortages during the pandemic, or it may originate in other markets and affect the product markets. The pandemic had a profound negative effect and created imbalances in labor markets, financial markets, government budget and foreign markets which led to more inflation. Some of these negative effects subsided, but most of them still linger and continue to have adverse effects on all the economies in the world. A very coordinated effort by world leaders and policy makers is the first step that is necessary to combat inflation and other issues that the world faces. Dealing with inflation, domestic or pass-thru global, requires the effective use of the combination of macroeconomic policy tools in a coordinated and judicious manner. Monetary policy, carried out by central banks, and fiscal policy, determined by the executive and legislative bodies of governments, played crucial roles in addressing the pandemic's economic and social effects. Monetary policy aimed to maintain macroeconomic stability, while fiscal policy interventions were targeted at specific problems arising from government-imposed restrictions. Monetary policy instruments such as interest rates, money supply management, inflation targeting, and expectations management were used by central banks worldwide. Interest rate reductions, quantitative easing, liquidity provisions, forward guidance, currency swaps, and targeted lending programs were common measures implemented during the pandemic. Quantitative easing proved to be a powerful tool, involving purchasing financial assets from the market to inject liquidity, lower borrowing costs, and stimulate lending and spending. However, the effectiveness of quantitative easing in stimulating inflation depends on various factors and the state of the economy. Following the formal ending of quantitative easing in major economies, monetary expansion started to slow down and even reverse in some cases in 2022. Policy rates were raised to manage the inflationary pressures. Fiscal policies adopted during the pandemic were a major inflationary shock, supported by the financial system and accommodated by monetary policies. These policies included direct income support, business support and stimulus packages, healthcare and vaccination spending, job protection and retraining programs, infrastructure investment, tax relief and deferrals, debt relief and financial sector support, and enhancements to social welfare programs. The extent to which these fiscal policy instruments were used varied across countries. Targeted interventions were found to have a lower inflationary effect compared to broad-based support. Providing targeted support to households through cash transfers was highlighted as the most cost-effective way to alleviate the burden on vulnerable families. In terms of the relationship between budget surplus and inflation, historical analyses show an inverse correlation in most periods, except during times of oil price hikes. Additionally, the relationship between the rate of inflation and changes in the assets of central banks showed long lags in their impact. The indicators suggest that the current inflationary process is not ending soon, although there is a decline in the global inflation rate. The effect of inflationary shock caused by fiscal policies adopted and implemented during the pandemic is continuing. The supply chain disruptions got weaker; however, the impact of supply shocks is longer lasting than expected. A significant problem is the labor market imbalance leading to sectoral price surges.
