5 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 5 / 5
Yayın 2010 Sonrası kadın yönetmenlerin filmlerinde kadın temsili: Türkiye örneği(Işık Üniversitesi, 2021-09-15) Kalkan Aluç, Yaren; Şeylan, Seher; Işık Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sinema ve Televizyon Yüksek Lisans Programı2000’li yıllarda Türkiye’de kadın yönetmenlerin filmlerinde bir artış olduğu ve bu yönetmenlerin kendi stillerini oluşturmaya başladıkları görülmektedir. Bu bağlamda yönetmenler, içinde yaşadıkları ataerkil toplumu göz önünde bulundurarak filmler üretmektedirler. Söz konusu yönetmenler, filmlerinde kadınların ataerkil toplumda yaşadıkları sorunları ele almaktadırlar. Bu çalışmada ataerkil bir toplumda yaşamını devam ettiren kadın yönetmenlerin kadın karakterleri nasıl temsil ettikleri tartışılacaktır. 2010 yılı ve sonrasının çalışmaya dahil edilmesinin nedeni; Türkiye’deki kadın yönetmenlerin filmlerinde kadınlara ilişkin sorunları yoğunlukla işlemiş olmalarıdır. Aynı zamanda bu yönetmenlerin filmlerindeki kadın karakterlerin sorunlarında benzerlik görülmektedir. Bu çalışmada kadınların sorunları, özel ve kamusal alanlardaki yerleri Feminist Kuram bağlamında incelenecektir. Çalışmada Türkiye’deki dört kadın yönetmenin dört filmi ele alınmıştır. Bunlar; Yeşim Ustaoğlu’nun Araf (2012), Pelin Esmer’in Gözetleme Kulesi (2012), Emine Emel Balcı’nın Nefesim Kesilene Kadar (2015) ve Ahu Öztürk’ün Toz Bezi (2015) filmidir.Yayın Work-life balance study between generations and gender(Işık Üniversitesi, 2023-06-21) Erkılınç, Göksu; Akseki, Pınar; Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İşletme Yüksek Lisans ProgramıRecent research has shown that work-life balance is a common phenomenon. Many people do studies to examine topics related to work-life balance in Turkey and around the world. Work-life balance is categorized in this study in terms of generations and gender dimensions. It compares the 280 survey participants' gender and generational differences. Results change throughout generations as well as between genders. In this study, gender and generational comparisons of working longer hours are examined, as well as comparisons of working arrangements to Generation Z and Generation X, satisfaction with work-life balance and its relationships between generations, the availability of working arrangements in terms of work-life balance compared to gender, and the relationship between working and studying at the same time. By comparing survey responses using Chi-square analysis, five hypotheses are accepted and determined to be statistically correlated, while three are rejected as being noncorrelated. The data shows that men are working longer hours than the standard Office hours. The comparison of the current working arrangement between different generations was analyzed and the test result shows it is significant. When it comes to satisfaction with work-life balance the result indicates a significant relationship. When comparing the two generations Generation X’s satisfaction was found higher than the satisfaction of Generation Z. Also, a comparison between working more than standard office hours and generations was analyzed and it is indicated there was no significant relationship. Examining the relationship between personal life and family responsibilities and appropriateness of work arrangements by gender revealed that there was no significant relationship. The analysis of the relationship between working while studying and gender shows there is no significant relationship. The analysis comparing the impact of Covid 19 on work-life balance between the generations found a significant relationship. Finally, a significant relationship exists between working while studying in the last 2 years and generations.Yayın Bir grup ergenin toplumsal cinsiyet algılarının sosyodemografik özelliklere göre değerlendirilmesi(Işık Üniversitesi, 2017-06-05) Kantoğlu, Aycan; Erdoğan, Ayten; Işık Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Klinik Psikoloji Yüksek Lisans ProgramıBu çalışmanın amacı, yaşları 12 ile 17 arasında değişen İstanbul?da yaşamakta olan bir grup ergenin toplumsal cinsiyet algılarının cinsiyet, yaş, doğum yeri, ekonomik durum, anne babanın eğitim durumu, medeni hali ve çalışma durumu gibi birtakım sosyodemografik özellikleri ile ilişkilerini analiz etmektir. Yöntem: Toplamda 100 katılımcının bulunduğu bu çalışmanın örneklemini Balıklı Rum Vakfı Hastanesi kliniklerine başvuran bireyler oluşturmaktadır. Katılımcıların sosyodemografik özelliklerini değerlendirmek adına araştırmacı tarafından oluşturulan yarı yapılandırılmış Sosyodemografik Veri Formu, toplumsal cinsiyet algılarını ve toplumsal cinsiyet rollerini değerlendirmek adına Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği ve Bem Cinsiyet Rolü Envanteri kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonuçlarına göre ergenlerin toplumsal cinsiyet algılarının sosyodemografik özellikler ile arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Araştırmanın temel değişkenleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği?nden ve Bem Cinsiyet Rolleri Envanteri?nden almış oldukları puanları tespit etmek için Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Bağımsız İki Grup T-testi uygulanmıştır. Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği alt boyutları (eşitlikçi cinsiyet rolü, kadın cinsiyet rolü, evlilikte cinsiyet rolü, geleneksel cinsiyet rolü, erkek cinsiyet rolü) ile yaş, cinsiyet, anne baba eğitim düzeyi, annenin çalışma durumu, ekonomik düzey değişkenleri ile anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bem Cinsiyet Rolü Envanteri alt boyutları (feminenlik, maskülenlik, nötr) ile yaş, cinsiyet, anne eğitim düzeyi, annenin çalışma durumu ve ekonomik düzey değişkenleri ile anlamlı ilişki bulunmuştur. Sonuç: Araştırmada katılımcıların yaşa göre eşit dağılamaması ve araştırma örnekleminin sınırlılığına rağmen, bireylerin yaş, cinsiyet, ekonomik durum gibi sosyodemografik özellikler ile toplumsal cinsiyet algıları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur.Yayın Kadınlarda kendini nesneleştirme ve kendini susturmanın dissosiyatif yaşantılarla ilişkisi(Işık Üniversitesi, 2020-05-21) Soysaltürk, Deniz; Çam Çelikel, Feryal; Işık Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Klinik Psikoloji Yüksek Lisans ProgramıAmaç: Bu çalışmanın amacı klinik olmayan bir kadın örneklemde kendini nesneleştirme ve kendini susturmanın dissosiyatif yaşantılarla ilişkisini araştırmaktır. Yöntem: İnternet üzerinden yaşları 18 ile 73 arasında değişen ve yaş ortalaması 41,57±12,83 olan 441 kadın katılımcıya ulaşılmıştır. Örneklemin çoğunluğunu lise ve üniversite mezunu (%69,4), çalışan (%60,8) ve aylık hane geliri 10.000 TL’nin üzerinde (%62,4) kadınlar oluşturmuştur. Çalışmada Sosyodemografik ve Diğer Bilgiler Veri Formu, Nesneleştirilmiş Beden Bilinci Ölçeği’nin Beden Gözetimi ve Beden Utancı alt boyutları, Kendini Susturma Ölçeği ve Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği kullanılmıştır. Veri analizinde Bağımsız Gruplar T-Testi, Mann-Whitney U testi, Pearson Korelasyon Analizi ve Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmamızın sonuçlarına göre kadınlarda kendini nesneleştirme ile dissosiyatif yaşantı düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki (r=.271, p<.01) kendini susturma ve dissosiyatif yaşantı düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki (r=.367, p<.01) saptanmıştır. Ayrıca kendini nesneleştirme ve kendini susturmanın dissosiyatif yaşantıları anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur (?=.122, p <.05; ?=.295, p <.001). Sonuç: Örneklemimiz olan kadın katılımcılar arasında kendini nesneleştirme ve kendini susturma arttıkça dissosiyatif yaşantıların da arttığı gözlemlenmiştir.Yayın “Revealing the gender gap: factors contrıbuting to women’s access to and use of external capital in social entrepreneurship”(Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2026-01-13) Özbay, Eser; Teker, Dilek; Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Çağdaş İşletme Yönetimi Doktora Programı; Işık Üniversitesi, School of Grauate Studies, Contemporary Business ManagementSocial entrepreneurship plays a significant role in achieving inclusive and sustainable development by offering innovative solutions to social and environmental challenges. However, despite their strong social impact potential, women social entrepreneurs (WSEs) face substantial and multidimensional barriers in accessing external finance, which is one of the key determinants of business growth and sustainability. Gender-based biases, discriminatory evaluation practices, limited access to social and professional networks, and structural inequalities embedded in the financing ecosystem reduce the visibility and credibility of women-led social enterprises in the eyes of investors, leading them to secure significantly lower levels of external funding compared to similarly sized ventures. Against this background, grounded in the Six-Factor Integrated Theoretical Framework developed for this research, the study aims to examine WSEs’ access to and use of external capital in Türkiye from a gender-based and comparative perspective, and to provide empirical evidence and policy recommendations. An explanatory sequential mixed-methods design was employed, drawing data from both social entrepreneurs and investors. Qualitative data were collected through in-depth interviews with 7 women social entrepreneurs, 6 men social entrepreneurs, and 6 investors, while quantitative data were obtained through two separate surveys administered to 104 social entrepreneurs and 101 investors. A total of thirteen hypotheses were tested to examine how gender-based inequalities are reproduced through cognitive, institutional, and relational mechanisms. Quantitative findings indicate that WSEs perceive stronger gender-based barriers than men, view gender as an important determinant of access to finance, and report lower levels of financial self-efficacy and more limited access to investor networks. Investor-related findings reveal that, although awareness of gender bias is widespread, such awareness does not automatically translate into gender-equal funding decisions. Stereotypical evaluations based on sectoral fit, leadership perceptions, and risk assessments continue to shape investment decision-making processes. In contrast, transparency and standardized evaluation criteria were found to be more effective in reducing perceived gender bias. A holistic interpretation of the findings demonstrates that gender inequality in entrepreneurial finance stems not from individual capacity deficiencies, but from the design of financial decision-making systems and institutional structures. Accordingly, the study emphasizes the need for a multi-layered intervention approach that simultaneously addresses policy, organizational, and individual levels. At the policy level, legal recognition of social enterprises and the development of gender-responsive financial instruments are critical. At the organizational level, the adoption of standardized and gender-neutral evaluation processes is essential, while at the individual level, strengthening women social entrepreneurs’ financial confidence and investors’ reflexive awareness plays a supportive role. Despite its limitations related to self-reported data and context-specific sampling, the study provides a strong empirical foundation by examining WSEs’ access to finance from both entrepreneur and investor perspectives. It highlights the importance of systemic collaboration for the development of an inclusive and gender-responsive financial ecosystem.
