6 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 6 / 6
Yayın Perspectives on Turkey’s 2017 presidential referendum(Rubin Center for Research in International Affairs, 2017-03) Celep, ÖdülUntil the 1980s, Turkey’s long-standing parliamentarism had precluded debates about presidentialism. In the following decade, the two right-wing presidents, Ozal and Demirel, briefly promoted presidentialism but failed to initiate a system change. However, the Justice and Development Party’s (AKP) 2002 electoral victory ushered in a new period; after over a decade of political dominance, the AKP, under President Erdogan, began pushing for radical and controversial constitutional changes. The April 16, 2017, constitutional referendum, proposed a new “partisan presidential system” with almost no separation of powers and without any checks and balances. The Nationalist Action Party (MHP), with a split and polarized base, initially objected to systemic constitutional changes, but later not only expressed support for them but became the key actor for the referendum. The entire process of the referendum seems to have produced a new cross-cutting cleavage in Turkish politics.Yayın Political Islam in Tunisia: The History of Ennahda(Seta Foundation, 2019-12) Evirgen, YusufPolitical Islam in Tunisia offers some helpful explanatory tools as appendixes, such as the al-Nahda Electoral Programme of 2011; the Statute of the al-Nahda Movement, July 2012; the Final Declaration of the Eight Congress of al-Nahda, May 2007; the Final Declaration of the Seventh Congress of al-Nahda, April 3, 2001; an Account of an al-Nahda Campaign Event in the Electoral District of Tunis 1; and Selected Interviews. The author searches for historical ties between alNahda and the Muslim Brotherhood, but this focus causes her to overlook some of the alNahda movement's traditional ties. [...]we know that the Arab Spring affected the alNahda movement's structure in different ways. [...]Political Islam in Tunisia offers a helpful introduction to readers interested in political Islam, Islamism, Tunisia, and the al-Nahda movement.Yayın Debating voter defection in Turkey(Routledge, 2023-10-20) Balta, Evren; Demiralp, Seda; Demiralp, SelvaThis study examines patterns of voter defection from Turkey’s incumbent AKP amid major economic and democratic decline. As in other electoral autocracies, defectors constitute a small but politically significant group in Turkey, where the opposition’s ability to secure a transition from authoritarianism depends on reducing the incumbent’s vote share. Based on survey data gathered in November 2021 and February 2022, we find that while the high level of partizanship among AKP voters hinders defection, persistent economic and democratic decline still reduces incumbent support. We also found that defections are higher outside of the lowest income group. Our findings have important implications for opposition strategies in electoral autocracies. Directing public debate away from identity issues to economic and democratic problems increases the likelihood of defection. In addition, offering voters clear superior alternatives decreases the cost of uncertainty that comes with change and increases the likelihood of defection.Yayın İttihatçı tek-parti rejimi kurulurken hizipler, seçimler, boykot(Mülkiyeliler Birliği Genel Merkezi, 2021-12-13) Ülker, Erol1908 Anayasa Devrimi’nin en önemli siyasi aktörü olan İttihat ve Terakki Cemiyeti (İTC), İkinci Meşrutiyet Döneminin ilk yıllarında mevcut hükümetler üzerinde hâkimiyet kurma çabası içinde olmuş, Ocak 1913’te gerçekleşen Bâbıâli baskınından sonra ise hükümetin kontrolünü doğrudan ele alarak bir tek-parti iktidarının kuruluş sürecini başlatmıştır. Bu yazı, İTC’nin 1908 – 1913 dönemindeki denetleme iktidarından 1913–1918 dönemindeki doğrudan tek-parti yönetimine geçiş sürecini ele almaktadır. Yazının amacı, İttihatçı tek-parti rejiminin kuruluş dinamiklerini incelemek, İTC içindeki iç mücadelelere odaklanarak bu rejimin hangi koşullar altında ve nasıl ortaya çıktığını tartışmaktır. Bunun için İttihatçı hareket içinde belirleyici bir dinamik olarak görülen asker – sivil ayrımı eleştirel bir çerçevede değerlendirilecek, söz konusu ayrımın İTC içindeki güç ilişkilerinin analizi için yeterince açıklayıcı bir çerçeve sunmadığı ileri sürülecektir. Yazının odaklandığı temel mesele 1912 yılının ikinci yarısında ortaya çıkan bir siyasal strateji tartışmasıdır. İTC’nin muhalefete itildiği ve İttihatçıların hâkim olduğu Osmanlı Mebusan Meclisi’nin feshedildiği kritik bir dönemde gündeme gelen söz konusu tartışmanın odağında, yeni bir meclisin oluşumu için düzenlenmesi öngörülen seçimler karşısında alınması gereken siyasal tutum yer almıştır. Genel olarak ihtilalci bir yönelimi temsil eden boykot önerisi, İttihatçı kadrolar arasında asker – sivil hizipleşmesiyle açıklanamayacak bir kutuplaşmaya neden olmuş ve İTC’nin 1912 Kongresi bu gerilimin gölgesinde toplanmıştır. Yazının başlıca iddiası, İttihatçı tek-parti iktidarının 1912 Kongresinde ortaya çıkan bölünmenin tarafları arasındaki bir güçler dengesine dayandığı ve aslında bu dengeyi kurumsallaştırdığıdır. İttihatçı hareket içinde 1912 yılının ikinci yarısında ortaya çıkan bölünme, Mahmut Şevket Paşa suikastı sonrasında ordu, hükûmet, yasama organları, esnaf cemiyetleri ve kooperatifleri de içeren, İTC’nin ve özellikle onun en yüksek karar mercii olan Meclis-i Umumî’nin merkezinde olduğu bir siyasal mekanizmanın oluşumunda belirleyici bir rol oynamıştır. Tek-parti iktidarının yaslanacağı kurumsal zemin İTC’nin 1913 Kongresi’nde ortaya çıkmıştır. Büyük ölçüde 1913 Kongresi’nde oluşturulan kurumsal altyapı adeta 1912 Kongresi’nde görünür hale gelen ilişki ağlarını yansıtmaktadır. Osmanlı İmparatorluğu, İTC, devlet ve hükümet arasındaki sınırların giderek belirsizleştiği bu siyasal bağlamda Cihan Harbi’ne dâhil olmuş ve İttihatçı tek-parti rejimi savaşın sonuna dek iktidarda kalmıştır.Yayın The 2007 Parliamentary elections in Turkey: Between securitisation and desecuritisation(Oxford Univ Press, 2009-01) Karakaya Polat, RabiaOn 22 July 2007, 84% of the Turkish public went to polling stations to cast their votes in General Election. The incumbent Justice and Development Party (AKP) won a landslide victory, receiving 47% of the vote, the largest share since the elections of 1957. The political debate before the elections focused on two issues: the election of the next president and a potential military incursion into Northern Iraq. These issues have become deeply ingrained into the two main ongoing salient issues in Turkey: political Islam and the Kurdish issue. Drawing upon concepts from Securitisation Theory, this article argues that the election results can be explained by reference to Turkey's longstanding regime problems and the perceptions of these problems by the public. An analysis of the securitisation and desecuritisation of political Islam and the Kurdish issue provides insights into the understanding of the election results and its implications for the future of democracy in Turkey.Yayın Elections and stock market returns: evidence from Borsa Istanbul(Marmara Üniversitesi, 2023-06-22) Kayaçetin, Nuri VolkanStock prices may display predictable patterns around major political events, particularly in emerging market economies where political risk is a key component of asset risk premiums. One distinct event that would be expected to result in an abrupt increase in political risk is elections. Motivated by this notion, we study the returns for a set of indicator and sectoral indices of Borsa Istanbul stocks and the U.S. Dollar–Turkish Lira exchange rate around political elections held in Turkey over 2001–2020. Our tests reveal an accumulation of economically and statistically significant positive abnormal returns for all Borsa Istanbul stock indices and negative abnormal returns for the U.S. Dollar–Turkish Lira exchange rate over a window that starts as early as a month before the election date and extends for two weeks into the post-election period, with the effect being particularly strong in the week that immediately follows the election. Consistent with a political risk-based story, volatility of index returns starts increasing over the same period and plateaus out at a level that is roughly one-and-a-half to two-folds greater than its pre-election period average.
