2 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 2 / 2
Yayın Erken Cumhuriyet döneminden günümüze tüketim bağlamında moda kavramının mekâna yansıması(Işık Üniversitesi, 2022-06-13) Karakütük, Tuğba; Özker, Serpil; Işık Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İç Mimarlık Yüksek Lisans ProgramıToplumların modernleşme dönüşümünde siyasi, ekonomik ve teknolojik politikalar etken olmuştur. Türk toplumunun oluşumunda özellikle 1923 ve 1950’li yıllarda bilim ve teknoloji destekli sosyo-ekonomik ve kültürel kalkınma anlayışı ile bir toplumsal dönüşüm gerçekleşmiştir. Bir gereksinim olan giyim ve barınma ihtiyacı, kullanıcıların içinde bulundukları zamana ve yaşam standartlarına göre değişmiştir. 1950'li yıllardan itibaren iç ve dış siyasi politikalar, Türkiye’de toplumsal değişimlerin yaşanmasına sebep olmuş, bireyin temel ihtiyacı olan barınma ve giyinme gereksinimini de dönüştürmüştür. 1980 yılı, Türkiye’nin içinde bulunduğu siyasal ve ekonomik yapıya bağlı olarak köklü kültürel değişimlerin yaşandığı önemli bir dönüm noktası olmuştur. 1980'lerde neoliberal ekonomiye geçiş, 1990'larda tüketimin beraberinde getirdiği yeni bir sosyal yapı, 2000'li yıllarda ise tüketim kültürünün hız kazandığı bir dönem yaşanmıştır. Türkiye’nin içinde bulunduğu ekonomik ve siyasi yapılanmalar kapsamında ihtiyaçlara göre üretilen mekân da zamanla tüketim kalıplarının bir parçası haline gelmiştir. Böylece mekân ve bireyin tüketimi kapsamında, modanın değişkenliği, geçiciliği içinde yerini almıştır. Günümüzde siyasi, teknolojik, kültürel, toplumsal, ekonomik tüm olgular tüketim kavramı ile ilişkilendirilmektedir. Bu ilişki, tüketimin sürekli uyarılarak yeni ihtiyaçlar üretmesi temeline dayandırılmaktadır. Küreselleşen dünyada tüketimin hız kazanması insanların beğeni ve ulaşılabilirliklerinin artmasına ve dolayısıyla toplumların hızlı bir biçimde dönüşümüne neden olmuştur. Tüketimciliğin dayattığı bu hızlı ve modern hayat, tüketim kalıpları tarafından yönlendirilme tehtidi altına girmiştir. Bu anlamda çalışmada, zaman mekân ve kullanıcı bütünselliğinin tüketim mantığı içerisinde moda bağlamında dönüşümü ele alınmış, günümüzde bireyin farklılaşma ihtiyacından dolayı zaman-mekân-insan ilişkisi arasındaki bağ, dönemsel olarak irdelenmiştir. Bu doğrultuda çalışmada, erken Cumhuriyet döneminden 2000’lere tüketim kapsamında moda, mekân ve kullanıcının dönüşümü bağlamında, mekân üretimi ve bireyin giyimi üzerinden Türk toplumunun modernleşmesinde bireyin ve iç mekânın moda olgusunun geçici yenilik üzerine kurulan dönüşümünün incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında dönemsel olarak, kullanıcı, mekân üretimi/tasarımı, aidiyetlik, kültürel katmanlaşma, moda, tüketim kültürü kapsamında, moda trend kavramının mekân tasarımını dönüştürücü etkisi irdelenmiştir. Günümüzde modern kentlinin; kentin çok katmanlı toplumsal yapılanmasında bireyin bedenini ve yapılı fiziksel çevresinin giydirilmesinde zamanla değişen üretim ve tüketim örüntüleri incelenmiştir. Yeni dünya düzeninde “esnek birikim”e geçiş ve küresel ekonomik sistemin ayrıştırıcı olanaklarını moda trendleri vasıtasıyla, tüketimin hızlandırıldığı bir süreçte mekân ve kullanıcının kimliklendirilmesi, tüketim dinamikleri odağında dönüşmüştür. Sonuç olarak, yaşanan dönüşümler kapsamında mevcut toplumsal yapılanmada; beden ve mekânın giydirilmesi, tüketim bağlamında yer ve zamandan bağımsız asıl içeriği ile tasarımcının da gölgelendiği, sınırların bulanıklaştığı, zeminsiz bir biçimde tüketilmek için üretilene dönüştüğü tespit edilmiştir.Yayın A bibliometric mapping analysis for the change on spatial design in Covid-19 process(Liberty Academic Publishers, 2023-12-01) Özker, Serpil; Nas, Sezin; Tuğlu Karslı, Umut; Budayan, Cenk; Tutkun, CansuIn 2020, the COVID-19 pandemic had a global impact, necessitating changes to daily life, since activities such as work, education, shopping, and socializing were curtailed due to the pandemic, and people had to perform most of these activities in their houses. However, the existing residential houses were insufficient to perform these activities. As a result, concepts affecting private life became prominent, leading to limitations on vital needs. Therefore, the restrictions imposed by the governments had negative social and psychological consequences for individuals. The limitations of action areas within houses lead to changes in spatial design. Consequently, studies on the requirements of the human environment have been initiated, with concepts such as flexibility, natural spaces, and privacy gaining importance in the design and use of housing. This process has led to a redefinition of the concept of space, necessitating the adaptation of spatial design to the new normal. The present study examines the impact of the COVID-19 pandemic on spatial design through a comprehensive review of relevant literature. Thus, a theoretical framework was proposed by revealing the distribution of the existing studies through a bibliometric analysis. Two bibliometric analyses were performed by considering the titles, abstracts, keywords of the studies, and findings, and conclusions of the studies, respectively. Based on the identified prominent keywords at the end of bibliometric analyses, the problem and result concepts were revealed. The most commonly used words are "user," "order," "function," "housing," "pandemic," "time," "change," "process," "impact," "quality," "environment," "space," "life," "need," "health," "quarantine," and "architecture."
