Kekemeliği olan ve olmayan yetişkin bireylerin psikolojik dayanıklılıkları üzerinde duygu düzenleme güçlüğünün etkisi

Bu araştırmada kekemeliği olan ve olmayan yetişkin bireylerin psikolojik dayanıklılıkları üzerinde duygu düzenleme güçlüğünün yordayıcı etkisi incelenmiştir. Kekemeliği olan ve olmayan yetişkin bireylerin psikolojik dayanıklılıkları kıyaslanarak, sosyodemografik özelliklerin psikolojik dayanıklılık üzerindeki etkisi incelenmiş ve kekemeliği olan örneklem grubunun belli özellikleri tespit edilmiştir. Araştırmanın katılımcılarını, 83 kekemeliği olan 139 kekemeliği olmayan toplam 222 yetişkin oluşturmaktadır. Ölçüm aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği (DDGÖ) ve Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği (YPDÖ) kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, kekemeliği olan yetişkinlerle kekemeliği olmayan yetişkinler arasında psikolojik dayanıklılık toplam puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark olduğu tespit edilmiştir. Kekemeliği olan yetişkinlerin psikolojik dayanıklılıkları daha düşük bulunmuştur. Bunun yanı sıra, duygu düzenleme güçlüğü ile psikolojik dayanıklılık arasında negatif yönde güçlü bir ilişkinin olduğu tespit edilmiş ve kekemeliği olan ve olmayan bireylerde duygu düzenleme güçlüğünün, psikolojik dayanıklılığı anlamlı şekilde yordadığı görülmüştür. Bu araştırma, elde edilen sonuçlar doğrultusunda duygu düzenlemenin psikolojik dayanıklılık üzerinde ne kadar kritik bir rol oynadığını göstermektedir. Bu bulgular, kekemeliği olan bireylerin kekemelik deneyimini şekillendirmek veya kontrol altına almak, ayrıca bu bireylerin yaşam kalitesini artırmak için daha etkili terapötik yaklaşımların geliştirilmesinde önemli bir yol gösterici olabileceği düşünülmektedir.

This study investigates the predictive impact of challenges in emotional regulation on the psychological resilience of adults who stutter compared to those who do not. Sociodemographic factors' influence on psychological resilience was analyzed by examining the groups of stuttering and non-stuttering adults. The sample group with stuttering had unique characteristics that were identified. The study comprised 222 participants, including 83 adults with stuttering and 139 adults without stuttering. The measurement tools used in the research were the Personal Information Form, the Difficulty in Emotion Regulation Scale (DERS), and The Resilience Scale for Adults (RSA). The study revealed a significant disparity in total psychological resilience scores between adults with and without stuttering, with those with stuttering exhibiting lower psychological resilience. Additionally, a strong inverse correlation was identified between emotional regulation difficulty and psychological resilience. Emotional regulation difficulty was shown to be a significant predictor of psychological resilience in both stuttering and nonstuttering individuals. Based on the obtained results, this research highlights the paramount importance of emotional regulation in shaping psychological resilience. These findings imply that developing more effective therapeutic approaches to shape or manage the stuttering experience of individuals may ultimately lead to an enhanced quality of life.