4 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 4 / 4
Yayın Transcalar materials as narrative agents: challenging traditional metrics of originality(2025-04) Çimşit Koş, Fitnat; Ozar, Betül; Kavurmacıoğlu, Özgür; Aşkın Kütükçü, SebenAuthorship in “Transcalar Material” is reconceived as an entanglement of agency among designers, materials, and technological systems. Rather than positioning the designer as the sole creator, this approach foregrounds materials as active participants, shaping outcomes through their intrinsic properties, environmental interactions, and computational extensions. This shift moves beyond symbolic authorship, proposing a material-driven epistemology where knowledge emerges through adaptive, multi-scalar processes. Parametric and AI-driven experiments reveal transcalarity as a continuous negotiation between material agency and systemic frameworks. The study unfolds through three iterative phases: Tangible Mapping, documenting symbiotic relationships between organisms and materials; Keep Information Alive, integrating AI to encode and evolve material intelligence; and Digital Crafting, constructing tectonic augmentations informed by material behavior. Rather than static components, materials operate as mediators across morphological, technological, and architectural dimensions, actively shaping design methodologies. This process reframes materials as co-authors, generating novel morphologies and ecological futures.Yayın Banknot tasarımında mimari imgeler ve değerler: T.C. E1. emisyon grubu(Gazi Üniversitesi Mimarlık Fakültesi, 2023-12) Süyük Makaklı, Elif; Ozar, Betül[No abstract available]Yayın Örgün’den dijital’e temel tasarım eğitimi: öğrenci ve eğitimci deneyimleri üzerinden bir değerlendirme(Başkent Üniversitesi Güzel Sanatlar Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, 2021-04) Öztürk, Selim Sertel; Seyhan, Ekin Can; Ozar, Betül; Nane, PelinPandemi koşullarında gündelik hayat pratikleriyle paralellik gösterecek şekilde eğitim-öğretim süreci de yeniden şekillenmektedir. İçinde bulunulan salgınla birlikte eğitimci ve öğrenci rolüne ilişkin yaşanan tüm deneyimler de eğitim sürecinin geleceğine dair olasılıkları sorunsallaştırmaktadır. Bu çalışma, pandemi süreciyle birlikte örgün eğitim yapısının sanal ortamdaki karşılıklarını, uygulama ve pratik sürece ilişkin yeni olasılıkları birinci sınıf stüdyo dersi üzerinden tartışmayı amaçlar. Tasarım eğitimi atölye ortamında, usta-çırak ilişkisi üzerine şekillenirken çoğunlukla yüz yüze ve birebir eğitimin yapıldığı bir öğrenim sürecini içerir. Bu çalışma kapsamında atölye pratiğine dayanan geçmişi de göz önünde bulundurarak, temel tasarım eğitiminin uzaktan eğitime geçilmesiyle birlikte eğitim ortamı ve sürecinde yaşanan değişimlerin incelenmesi hedeflenmiştir. Süreci aktif olarak üç ayrı biçimde deneyimleyen öğrencilere uygulanan anket, çalışmanın yöntemini oluşturmuştur. Aynı zamanda süreci aktif olarak kurgulayan ve deneyimleyen ders yürütücülerinin öznel değerlendirmeleri anket çıktıları ile paralel olarak okunmuş ve yorumlanmıştır. Başkent Üniversitesi İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü lisans öğrencilerine yönelik yapılan çalışma; birinci sınıf ‘temel tasarım’ dersini alan üç farklı öğrenci grubu üzerinden kurgulanmıştır. İlk olarak yüz yüze eğitim alan grup (2019-2020 güz dönemi), ikinci olarak dönem ortasında geçiş yapılan uzaktan eğitimi deneyimleyen grup (2019-2020 bahar dönemi), son olarak uzaktan eğitim süreci ile lisans eğitimine başlayan grup (2020-2021 güz dönemi) üzerinden veriler toplanmıştır. Bu kapsamda yüzyüze ve uzaktan eğitime ilişkin program içerikleri incelenmiş, dersin dönem bazlı yöntem değişiklikleri yorumlanmış ve dersin hedef çıktıları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Yapılan çalışmanın değişen tasarım eğitimi yaklaşımlarının değerlendirilmesi ve örgün-sanal eğitim ikilemi arasında kalan sistemin geliştirilmesi adına önem taşıdığı düşünülmektedir.Yayın Örgün ve uzaktan eğitim sürecinde mimari sunum/anlatım teknikleri: öğrenci ve eğitimci deneyimleri üzerinden bir değerlendirme(Başkent Üniversitesi Güzel Sanatlar Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, 2021-04) Nane, Pelin; Ozar, Betül; Seyhan, Ekin Can; Öztürk, Selim SertelYaşanan pandemi süreciyle birlikte fziki mekânlarda bir arada bulunamama hali eğitim modellerinde de yeni yaklaşımların oluşmasını sağlamış, bu duruma çözüm ise uzaktan eğitim uygulamalarında bulunmuştur. Lisans düzeyinde hem teorik hem de uygulamalı birçok dersin uzaktan eğitim modeline adapte olmaya çalıştığı görülmektedir. Bu süreçte yüz yüze eğitime dayalı olan uygulamalı derslerin, uzaktan eğitim sürecine adapte olma durumlarının teorik derslere oranla daha zor olduğu deneyimlenmiştir. Çalışma bu kapsamda İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı bölümü birinci sınıf stüdyo dışı uygulamalı dersleri olan ‘Teknik Çizim’ ve ‘Desen’ derslerinin uzaktan eğitime geçilmesiyle birlikte eğitim ortamı ve sürecinde yaşanan değişimlerin incelenmesini amaçlar. Ayrıca öğrenim çıktıları ve içerikleri birbirini destekleyecek şekilde kurgulanan bu iki ders üzerinden ders işbirliklerinin verimliliği de tartışmaya açılmasını hedefer. Örgün eğitimde manuel (uygulamalı) yöntemler üzerinden ilerleyen bir eğitim kurgusuna sahip olan bu iki ders uzaktan eğitim süreciyle birlikte sadece ders ortamını değil aynı zamanda çizim ve sunum yöntemlerini de dijitale taşımıştır. Bu değişimin getirdiği yeni verilere süreci aktif bir biçimde deneyimleyen öğrencilere uygulanan anket yöntemiyle ulaşılmıştır. Aynı zamanda süreci kurgulayan ve deneyimleyen ders yürütücülerinin öznel değerlendirmeleri anket çıktıları ile paralel olarak okunmuş ve yorumlanmıştır. Başkent Üniversitesi İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü lisans öğrencilerine yönelik yapılan çalışma; birinci sınıf ‘teknik çizim ve desen’ dersini alan iki farklı öğrenci grubu üzerinden kurgulanmıştır. Yüz yüze eğitim alan grup (2019-2020 güz dönemi) ve uzaktan eğitimle lisans eğitimine başlayan grup (2020-2021 güz dönemi) üzerinden veriler toplanmıştır. Bu kapsamda yüz yüze ve uzaktan eğitime ilişkin program içerikleri incelenmiş, dersin dönem bazlı yöntem değişiklikleri yorumlanmış ve dersin hedef çıktıları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Yapılan çalışmanın değişen tasarım eğitimi yaklaşımlarının değerlendirilmesi, dersler arası işbirliklerinin kurgulanması ve örgün-uzaktan eğitim ikilemi arasında kalan sistemin geliştirilmesi adına önem taşıdığı düşünülmektedir.
