Arama Sonuçları

Listeleniyor 1 - 5 / 5
  • Yayın
    İç mimarlık eğitiminde sanal gerçeklik uygulamalarının önemi
    (Kocaeli Üniversitesi, 2023-04-30) Nas, Sezin; Kavut, İsmail Emre
    İç mimarlık eğitiminde tasarım stüdyo derslerinin içerikleri incelendiği zaman bu derslerin bölümün temelini oluşturduğu görülmektedir. Stüdyo derslerinde öğrenciler; konsept tasarımı, mekân kurgusu, malzeme, yapı sistemi, ince yapı, mobilya, doku, ışık, ses gibi iç mimarlık disiplini altındaki birçok konuyu ele aldıkları proje tabanlı bir eğitimden geçerler. Bu derslerden elde edilen çıktıların yanı sıra dönem içerisindeki tasarım süreci ve aşamaları da büyük öneme sahiptir. Günümüz tasarım anlayışı dijitalleşme aşamasını tamamlamış, bunun da ötesine geçerek sanal gerçeklik ve kurgu mekânlar üzerinde varlığını ve baskısını hissettirmeye başlamıştır. İç mimarlık gibi tasarım ve proje odaklı bölümlerin çağın gerekliliklerine ayak uydurması ve gelecek taleplerin karşılanabilmesi, öncü ve geleceği tasarlayabilen bireyler yetiştirebilmesi amacı ile sanal gerçeklik uygulamalarının tasarım stüdyo derslerinin kurgularında yer alması gerekliliği doğmuştur. Bu çalışma kapsamında mevcut iç mimarlık proje derslerinin araç ve gereçleri, amaçları, çıktıları sorgulanmakta, iç mimarlık proje temelli tasarım stüdyosu derslerine sanal gerçeklik uygulamalarının dâhil edilmesinin gerekliliği vurgulanmakta ve eğitime katkıları ortaya konulmaktadır.
  • Yayın
    Mimari tasarım eğitiminde biyomimikri ve form ilişkisinin kullanımı üzerine bir literatür incelemesi
    (Hayrullah Kahya, 2020-12-18) Ölgen, Burcu
    Tasarım eğitiminde form oluşturma süreci, pek çok farklı alanın esin kaynağı olarak kullanılabildiği bir süreçtir. Bu alanlardan biri olan biyomimikri, doğa ile tasarımı bir araya getirmektedir. Doğadan esinlenilerek tasarlanan çalışmaların bazılarında doğal formların birebir kopyalanarak sonuç ürüne aktarıldığı görülmüştür. Bu yaklaşımla ortaya çıkan ürünler ise doğanın birer taklidi olmaktadır. Tasarım sürecinde doğal formlardan doğayı taklit etmeden de esinlenmek mümkün olabilir. Bununla birlikte, doğadan esinlenerek tasarlamak, tasarım eğitiminde kullanılan yaratıcı yaklaşımlardan biridir. Doğadaki formların soyutlanarak tasarıma aktarılması eğitimde faydalı bir pratik olmaktadır. Bu bağlamda çalışmada, doğadaki formlardan esinlenen tasarım anlayışının sonuç ürününe yansıması konusu örnekler üzerinden araştırılmış ve tasarım eğitimindeki yansımaları incelenmiştir. Nitel olarak ele alınan araştırma için veriler, veri tabanı tarama yöntemi ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda, biyomimetrik tasarım anlayışında, doğadaki formlardan esinlenilerek yeni ve özgün formlar oluşturulabildiği ve bu yaklaşımının tasarım eğitimine fayda sağladığı tespit edilmiştir.
  • Yayın
    Geleneksel ve bilgisayar destekli anlatım yöntemlerinin iç mimarı sunuma etkileri
    (Işık Üniversitesi, 2019-03-27) Söğüt, Enes Furkan; Özker, Serpil; Işık Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İç Mimarlık Yüksek Lisans Programı
    Günümüz iç mimarlık mesleğinde bilgisayar destekli çizim yöntemlerinin geleneksel çizim yöntemlerinden daha fazla tercih edildiği gözlenmektedir. Son 10 yılda eğitim kurumlarının İç Mimarlık bölümlerinde bilgisayar destekli çizim derslerine ağırlık verilmeye başladığı görülmüştür. Bilgisayar destekli çizim yöntemleri pratik ve gerçeğe daha yakın sonuçlar getirse de iç mimari meslek prensiplerinin ve tasarım sürecinin pekiştirilmesinde olumlu ve olumsuz durumları söz konusudur. Bu bağlamda çalışmanın giriş bölümünde araştırmanın amacı, yöntemi, kapsamı, ikinci bölümde iç mimarlıkta teknoloji, tasarım, sunum, üçüncü bölümde, geleneksel ve bilgisayar destekli anlatım yöntemleri ele alınmıştır. Tez kapsamında iç mimar akademisyenler ve deneyimli iç mimarlar ile röportajlar yapılmış, toplanan verilerin analizleri yapılmıştır. Sektörde deneyimli iç mimar ve çeşitli üniversitelerde bulunan iç mimarlık bölümü öğrencileri ile anketler yapılmış, sektörde ve eğitimde teknolojinin çizim tekniklerine olan etkileri gözlemlenmiştir. Araştırmalar sonucunda ortaya çıkan verilere dayanarak FMV Işık Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi İç Mimarlık Bölümü Proje Dersi öğrencilerinin dönem sonu proje sunum paftaları incelenmiştir. Çalışmalar; eskize başvurma, projenin işlevselliği, projenin tasarımı, çizimin süresi ve sunumun kalitesi başlıklarında değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda geleneksel ve bilgisayar destekli çizim yöntemlerinin iki boyutlu çizimler, üç boyutlu çizimler, maket çalışmaları ve sunum paftaları üzerinden karşılaştırmalı analizleri yapılmıştır. Sonuç olarak bir sunum paftası oluşturabilmek için bilgisayar destekli çizim ve görselleştirme yöntemlerinin serbest el eskiz çizimi ile birlikte kullanılması gerektiği önerilmiştir.
  • Yayın
    Örgün’den dijital’e temel tasarım eğitimi: öğrenci ve eğitimci deneyimleri üzerinden bir değerlendirme
    (Başkent Üniversitesi Güzel Sanatlar Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, 2021-04) Öztürk, Selim Sertel; Seyhan, Ekin Can; Ozar, Betül; Nane, Pelin
    Pandemi koşullarında gündelik hayat pratikleriyle paralellik gösterecek şekilde eğitim-öğretim süreci de yeniden şekillenmektedir. İçinde bulunulan salgınla birlikte eğitimci ve öğrenci rolüne ilişkin yaşanan tüm deneyimler de eğitim sürecinin geleceğine dair olasılıkları sorunsallaştırmaktadır. Bu çalışma, pandemi süreciyle birlikte örgün eğitim yapısının sanal ortamdaki karşılıklarını, uygulama ve pratik sürece ilişkin yeni olasılıkları birinci sınıf stüdyo dersi üzerinden tartışmayı amaçlar. Tasarım eğitimi atölye ortamında, usta-çırak ilişkisi üzerine şekillenirken çoğunlukla yüz yüze ve birebir eğitimin yapıldığı bir öğrenim sürecini içerir. Bu çalışma kapsamında atölye pratiğine dayanan geçmişi de göz önünde bulundurarak, temel tasarım eğitiminin uzaktan eğitime geçilmesiyle birlikte eğitim ortamı ve sürecinde yaşanan değişimlerin incelenmesi hedeflenmiştir. Süreci aktif olarak üç ayrı biçimde deneyimleyen öğrencilere uygulanan anket, çalışmanın yöntemini oluşturmuştur. Aynı zamanda süreci aktif olarak kurgulayan ve deneyimleyen ders yürütücülerinin öznel değerlendirmeleri anket çıktıları ile paralel olarak okunmuş ve yorumlanmıştır. Başkent Üniversitesi İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü lisans öğrencilerine yönelik yapılan çalışma; birinci sınıf ‘temel tasarım’ dersini alan üç farklı öğrenci grubu üzerinden kurgulanmıştır. İlk olarak yüz yüze eğitim alan grup (2019-2020 güz dönemi), ikinci olarak dönem ortasında geçiş yapılan uzaktan eğitimi deneyimleyen grup (2019-2020 bahar dönemi), son olarak uzaktan eğitim süreci ile lisans eğitimine başlayan grup (2020-2021 güz dönemi) üzerinden veriler toplanmıştır. Bu kapsamda yüzyüze ve uzaktan eğitime ilişkin program içerikleri incelenmiş, dersin dönem bazlı yöntem değişiklikleri yorumlanmış ve dersin hedef çıktıları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Yapılan çalışmanın değişen tasarım eğitimi yaklaşımlarının değerlendirilmesi ve örgün-sanal eğitim ikilemi arasında kalan sistemin geliştirilmesi adına önem taşıdığı düşünülmektedir.
  • Yayın
    Örgün ve uzaktan eğitim sürecinde mimari sunum/anlatım teknikleri: öğrenci ve eğitimci deneyimleri üzerinden bir değerlendirme
    (Başkent Üniversitesi Güzel Sanatlar Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, 2021-04) Nane, Pelin; Ozar, Betül; Seyhan, Ekin Can; Öztürk, Selim Sertel
    Yaşanan pandemi süreciyle birlikte fziki mekânlarda bir arada bulunamama hali eğitim modellerinde de yeni yaklaşımların oluşmasını sağlamış, bu duruma çözüm ise uzaktan eğitim uygulamalarında bulunmuştur. Lisans düzeyinde hem teorik hem de uygulamalı birçok dersin uzaktan eğitim modeline adapte olmaya çalıştığı görülmektedir. Bu süreçte yüz yüze eğitime dayalı olan uygulamalı derslerin, uzaktan eğitim sürecine adapte olma durumlarının teorik derslere oranla daha zor olduğu deneyimlenmiştir. Çalışma bu kapsamda İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı bölümü birinci sınıf stüdyo dışı uygulamalı dersleri olan ‘Teknik Çizim’ ve ‘Desen’ derslerinin uzaktan eğitime geçilmesiyle birlikte eğitim ortamı ve sürecinde yaşanan değişimlerin incelenmesini amaçlar. Ayrıca öğrenim çıktıları ve içerikleri birbirini destekleyecek şekilde kurgulanan bu iki ders üzerinden ders işbirliklerinin verimliliği de tartışmaya açılmasını hedefer. Örgün eğitimde manuel (uygulamalı) yöntemler üzerinden ilerleyen bir eğitim kurgusuna sahip olan bu iki ders uzaktan eğitim süreciyle birlikte sadece ders ortamını değil aynı zamanda çizim ve sunum yöntemlerini de dijitale taşımıştır. Bu değişimin getirdiği yeni verilere süreci aktif bir biçimde deneyimleyen öğrencilere uygulanan anket yöntemiyle ulaşılmıştır. Aynı zamanda süreci kurgulayan ve deneyimleyen ders yürütücülerinin öznel değerlendirmeleri anket çıktıları ile paralel olarak okunmuş ve yorumlanmıştır. Başkent Üniversitesi İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü lisans öğrencilerine yönelik yapılan çalışma; birinci sınıf ‘teknik çizim ve desen’ dersini alan iki farklı öğrenci grubu üzerinden kurgulanmıştır. Yüz yüze eğitim alan grup (2019-2020 güz dönemi) ve uzaktan eğitimle lisans eğitimine başlayan grup (2020-2021 güz dönemi) üzerinden veriler toplanmıştır. Bu kapsamda yüz yüze ve uzaktan eğitime ilişkin program içerikleri incelenmiş, dersin dönem bazlı yöntem değişiklikleri yorumlanmış ve dersin hedef çıktıları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Yapılan çalışmanın değişen tasarım eğitimi yaklaşımlarının değerlendirilmesi, dersler arası işbirliklerinin kurgulanması ve örgün-uzaktan eğitim ikilemi arasında kalan sistemin geliştirilmesi adına önem taşıdığı düşünülmektedir.